Gedemoniseerd kooldioxide overschrijdt een grens

Het is zo ver. Voor het eerst sinds de metingen in het observatiecentrum Mauna Loa op Hawaii lag de concentratie van kooldioxide een hele dag boven de 400 delen per miljoen, 400,03 om precies te zijn. De 400-grens is al wel vaker af en toe overschreden, maar nooit gedurende een hele dag.

De vraag is wat we er precies mee opschieten dat we dit weten. De richting van de zogeheten Keeling Curve is duidelijk en omdat de onderhandelingen om het tij te keren, voorlopig niets zullen opleveren, zal de gestage stijging (afgewisseld met een tijdelijke daling in de zomer) gewoon doorgaan.

Een tot bezinning dwingende herinnering, schrijft The New York Times, aan het feit dat we er al decennialang niet in slagen om de uitstoot van CO2 onder controle te krijgen. Een mooi moment voor wat sombere gedachten. Ik zet er een paar op een rij (zie ook hier en hier):

Pieter Tans, van het NOAA: It symbolizes that so far we have failed miserably in tackling this problem

Bob Ward van het Grantham Research Institute on Climate Change van de London School of Economics: We are creating a prehistoric climate in which human societies will face huge and potentially catastrophic risks. Only by urgently reducing global emissions will we be able to avoid the full consequences of turning back the climate clock by 3 million years.

Richard B. Alley van de Pennsylvania State University: If you start turning the Titanic long before you hit the iceberg, you can go clear without even spilling a drink of a passenger on deck. If you wait until you’re really close, spilling a lot of drinks is the best you can hope for.

Bob Watson, voormalig voorzitter van het IPCC: Passing 400ppm of carbon dioxide in the atmosphere is indeed a landmark and the rate of increase is faster than ever and shows no sign of abating due to a lack of political committment to address the urgent issue of climate change - the world is now most likely committed to an increase in surface temperature of 3C-5C compared to pre-industrial times.

Ralph Keeling (‘zoon van’) van het Scripps Institution of Oceanography in San Diego: It means we are quickly losing the possibility of keeping the climate below what people thought were possibly tolerable thresholds. [...]It takes a long time to melt ice, but we’re doing it.

Laat ik, na zoveel naargeestigheid, afsluiten met een tegengeluid. Harrison Schmitt (een heuse oud-austronaut) en William Harper (natuurkundige van Princeton University) nemen het in The Wall Street Journal op voor het arme, verguisde broeikasgas. Ze vinden dat kooldioxide wordt gedemoniseerd door ‘pleitbezorgers van regeringscontrole over de energieproductie’:

We know that carbon dioxide has been a much larger fraction of the earth’s atmosphere than it is today, and the geological record shows that life flourished on land and in the oceans during those times. The incredible list of supposed horrors that increasing carbon dioxide will bring the world is pure belief disguised as science.

Het is maar, dat u het weet.