denken@nrc.nl

De kringloopwinkel is Robin Hood op z’n kop

vindt Gaula Shehadeh uit Rijswijk

Als het aankomt op tweedehands spullen ben ik redelijk fanatiek. Ik vind recyclen een vereiste. Het vergt veel grondstoffen, transport en menselijk zweet om de dingen te maken. Toen ik studeerde, kocht ik alles in tweedehands winkels, het liefst bij de kringloopwinkel. De spullen waren goed, opgepimpt, gerecycled en vooral goedkoop.

Laatst liep ik uit nostalgie de kringloopwinkel binnen. Ik schrok toen ik zag dat de prijzen waren verdrievoudigd. Ik liep rood aangelopen door de winkel en mijn boosheid groeide met elke stap. Ik heb de spullen laten staan en ben met een opgelaten gevoel de winkel uitgelopen.

Gisteren kwam de kringloop bij mij thuis om een eethoek, een bijzettafel en een prullenbak op te halen. Ik had ook het grofvuil kunnen bellen, maar de spullen waren nog in een prima staat. Er wordt aangebeld en drie mannen staan voor de deur. Eén van een hen loopt voorop en de andere twee lopen als bodyguards zwijgend met gevouwen armen achter hem aan. De sfeer was akelig. De leider kijkt naar mijn eettafel en zegt: „Deze tafel heeft twee krassen, kunnen wij niet meenemen. Het is voor de schroot.” Ik kon mijn oren niet geloven. Met een minachtende blik vertrokken ze weer. Ik was woest.

De kringloop wil blijkbaar alleen nog maar nieuwe spullen die ze gratis aangeboden moeten krijgen zodat ze deze vervolgens voor veel geld kunnen verkopen aan de gemarginaliseerden van de maatschappij. Een bijzondere missie heeft deze keten, Robin Hood op z’n kop, want de kringloop haalt zijn geld niet bij de rijken, maar bij de werklozen, de alleenstaande ouders, de asielzoekers, de gehandicapten en de studenten.

    • Gaula Shehadeh