Bordeaux beslommeringen

De Franse regering maakt zich zorgen over het grote aantal wijnboeren van 55 jaar en ouder in Bordeaux dat geen opvolger heeft om hun domein voort te zetten. Naar verluidt gaat het om rond de duizend château-eigenaren, waarvan er de afgelopen jaren al velen genoodzaakt zijn geweest om hun proprieté aan de buren te verkopen. Aldus gaat de vaak historische naam van het domein verloren, omdat de nieuwe eigenaren de wijngaarden toevoegen aan hun eigen bezit. Inmiddels heeft het Ministerie van Landbouw een stimuleringsplan ontwikkeld om jaarlijks honderd nieuwe eigenaren te vinden voor oude domeinen.

Het is mooi nieuws maar ook wonderlijk omdat het haaks staat op de marktrealiteit. De helft van de jaarlijkse productie van 5  tot 6 miljoen hectoliter in de streek is basiskwaliteit, de zogeheten generieke AC Bordeaux. Veel daarvan belandt in de Franse supermarkten. Maar zelfs voor twee euro is het daar niet te verkopen

Misschien is het daarom maar goed dat het aantal wijnbedrijven in Bordeaux  de afgelopen twintig jaar juist is afgenomen van 20 000 tot 8700. Daarentegen steeg het aantal hectares met wijngaarden is juist van 100 000 naar 117 500. Waarschijnlijk dankzij het bovengenoemde ‘buren kopen.’ Helaas steeg daardoor ook het surplus aan wijn tot één miljoen hectoliter, van een hopeloos niveau. Grimmig, grommend, donker, bonkig, ouderwets materiaal met kruiend tandvlees tot gevolg.

Jean-Christophe Mau zei mij drie jaar geleden er eens over toen ik de négociant tevens eigenaar van het hoog aangeschreven Château Brown in Pessac-Léognan en Preuillac in Médoc bezocht: ‘Wijn van de laagste kwalificatie in de pikorde is moeilijk, zo niet onmogelijk, te verkopen.’

Mau meende dat de officiële instanties strenger dienden op te treden tegen wijnen van te lage kwaliteit. ‘Producenten die verzaken, moet simpelweg verboden worden om de naam Bordeaux op hun etiket te zetten’, zo liet hij strijdlustig weten.

Wellicht is het een goed idee om er voor te zorgen dat een stukje geschiedenis niet verloren gaat, maar of dat gepaard moet gaan met het maken van wijn valt te bezien.

Tot slot: kleine maar toch fijne Bordeaux drinken?

Koop Fleur de Courteillac 2010, Bordeaux Supérieur. Kost weliswaar geen twee euro maar             € 9,25. Maar in plaats van grimbitters in gromsap krijgt u dan een kakofonie van cassis, rijp donker fruit en een aangename grip.

Misschien moet het domein overwegen om de wijngaarden van de buren erbij te kopen, want dit komt wel op.