Vertaler van Dan Brown doet zijn werk in een bunker

Screenshot van Dan Browns site, met daarop de klok die aangeeft hoe lang het publiek nog wachten moet op Inferno

Er is nogal wat gemoeid met de publicatie van Dan Browns nieuwe roman. Zo werden 11 vertalers twee maanden lang opgesloten in een Milanese bunker om Inferno in zoveel mogelijk talen tegelijkertijd op de markt te kunnen brengen.

Over een kleine week, op 14 mei, verschijnt Inferno van Dan Brown. Niet alleen in de Engelstalige landen, maar wereldwijd. De wegtikkende dagen, uren en minuten op Dan Browns site zijn een bericht voor de hele wereld. Een handige en wel vaker gebruikte truc in uitgeversland, want mocht Inferno nu een prul van een boek zijn, dan hebben wel ontzettend veel mensen een prul gekocht. Wanneer het boek eerst alleen in de VS zou uitkomen en eventuele slechte recensies andere landen zouden bereiken, dan zouden waarschijnlijk veel minder lezers het boek kopen.

Maar dan moet Inferno wel in zoveel mogelijk talen vertaald zijn op 14 mei. The Independent bracht in kaart hoe dat gebeurt. Wat blijkt: 11 vertalers uit onder andere Frankrijk, Spanje, Brazilië en Italië hebben vorig jaar de maanden februari, maart en april doorgebracht in een ‘raamloze’ Milanese ‘bunker’, te weten de kelder van uitgevershuis Mondadori, om de vertaling te voltooien. De vertalers zouden zeven dagen per week gewerkt hebben en hun werkzaamheden pas af om 8 uur ‘s avonds hebben afgerond.

De bunker was zwaarbeveiligd, zo valt te lezen, met bewapend beveiligingspersoneel voor de deuren. De vertalers mochten geen telefoons mee naar binnen nemen en maakten hun vertalingen op laptops die ter plekke werden ‘vastgeschroefd’. Contact met de buitenwereld, middels internet, was alleen mogelijk via een gecontroleerde computer.

En het wordt nog fraaier. De vertalers kregen weliswaar toestemming om te lunchen in de bedrijfskantine van Mondadori, maar wel onder een soort alias. Wanneer ze door personeelsleden van Mondadori werden gevraagd wie ze waren, moesten ze een nepverhaal vertellen om hun aanwezigheid te verdedigen. Verder moest er iedere keer ‘ingetekend’ worden bij binnenkomst van de bunker en moesten korte pauzes in een logboek worden verantwoord.

Het heeft de vertalers echter geen trauma’s opgeleverd, zo lijkt het. Zo heeft Annamaria Raffo, een van de Italiaanse vertalers, al gezegd dat er eerst enig wantrouwen heerste in de bunker, maar dat die later omsloeg in een ‘speeltuinsfeer’.  Carole Delporte, een Franse vertaalster, zegt dat de ‘bunkerervaring’ ervoor heeft gezorgd dat de vertalers zich allemaal compleet in Inferno konden onderdompelen.