Obama’s duivelse dilemma’s rond ingrijpen in Syrië

Obama heeft eigenlijk geen goede opties in Syrië, blijkt uit een intrigerend verhaal van oorlogsjournalist Dexter Filkins. EPA / Jim Lo Scalzo

In Syrië vielen al meer dan 70.000 doden. Obama wordt passiviteit verweten, maar wat kan Amerika doen? De president heeft eigenlijk geen goede opties in Syrië, blijkt uit een intrigerend achtergrondverhaal van oorlogsjournalist Dexter Filkins.

Filkins, die voor The New York Times uitvoerig verslag deed van de oorlogen in Afghanistan en Irak en daarvoor ook werd bekroond, schetst in The New Yorker de duivelse dilemma’s waar Obama in Syrië voor staat. De president noemde het gebruik van chemische wapens een ‘rode lijn’, maar is steeds voorzichtig geweest over wat hij dan zou doen. Dat lijkt verstandig, want Filkins beschrijft gedetailleerd hoeveel nog onzeker is over wie en wanneer er chemische wapens in Syrië zijn ingezet.

Daar blijf het niet bij. Zelfs al zou de Amerikaanse regering willen ingrijpen, dan nog zijn de risico’s immens. Het uitvoeren van luchtaanvallen op opslagplaatsen, het met behulp van elitetroepen veiligstellen van de chemische wapens: de kans op burgerslachtoffers en het sneuvelen van Amerikaanse troepen is levensgroot. Daar komt bij dat het zeer onzeker is of zulke operaties zouden slagen.

Bovendien is het de vraag wat Amerika precies wil bereiken. En kan bereiken. Filkins plaatst het Amerikaanse debat rond Syrië mooi in historisch perspectief en verklaart Obama’s maximale terughoudendheid door het trauma van Irak. Een Amerikaanse functionaris omschrijft de dilemma’s mooi: niemand weet ook dit keer waar Amerikaans ingrijpen zou eindigen.

The official said that the United States’ quandary was clear enough: “Iraq was a searing experience—to see our kids out there, out on those checkpoints, and they don’t speak Arabic, and they don’t know what the fuck is going on around them. I know there is a debate on military intervention. I cannot recommend it to the President unless there is a very clearly defined political way back out. People on the Hill ask me, ‘Why can’t we do a no-fly zone? Why can’t we do military strikes?’ Of course we can do these things. The issue is, where does it stop?”

Lees het hele verhaal van Dexter Filkins bij The New Yorker (8.406 woorden, ongeveer 38 minuten leestijd).