Lagarde wil praten – maar bezoekers eisen het woord

IMF-baas Christine Lagarde sprak op de Universiteit van Amsterdam. In de zaal namen demonstranten liever zelf het woord.

Demonstranten werden hardhandig verwijderd bij een universiteitsbijeenkomst met Lagarde. Foto Dijkstra

De Occupy-beweging mag zo goed als dood zijn, gisteren bleek dat er wel een nalatenschap is. Activisten zetten tijdens een protestactie op de Universiteit van Amsterdam het middel van de ‘menselijke microfoon’ in, een instrument dat al langer bestaat maar door de anti-kapitalistische Occupy-beweging de afgelopen jaren veel werd gebruikt. Gisteren verstoorden de activisten hiermee een bijeenkomst van economiestudenten met Christine Lagarde van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en een van de machtigste vrouwen van de wereldeconomie.

Kort nadat Lagarde het woord heeft genomen blijkt dat er tientallen activisten in het publiek zitten. Dat wordt duidelijk als een van hen opstaat om leuzen te scanderen en de anderen A4’tjes te voorschijn halen om luidkeels te herhalen wat hij zegt. Ze hebben erop gerekend dat ze worden verwijderd, dus als de beveiliging de voorganger wegvoert, neemt een ander de leiding over. Dat proces herhaalt zich een paar keer, zodat de menselijke microfoon zich door de hele zaal verspreidt.

Dit alles tot ergernis van veel studenten, die een luid boegeroep inzetten. Een enkeling reageert agressief. Er worden papieren uit handen van activisten gerukt, er wordt gescholden, hardhandig getrokken en geduwd. Een oudere heer uit het publiek gaat een demonstrant te lijf.

Waar gaat dit over? De activisten zijn „sympathisanten van Occupy”, vertelt hun woordvoerder, Thijs Witty, buiten voor de ingang. De rust in de zaal is inmiddels hersteld, maar buiten gaan zijn kameraden door met zo hard mogelijk van zich laten horen. Hun protest is gericht tegen de strenge eisen die het IMF oplegt aan Griekenland, Portugal en andere Europese probleemlanden. Zij houden het IMF verantwoordelijk voor de werkloosheid in deze landen.

„De armen betalen de prijs voor de misstanden van de financiële elite”, aldus Witty. Hij wil niet zeggen uit welke actiegroepen zijn gezelschap bestaat. Volgens een woordvoerder van de universiteit gaat het onder meer om activisten van het voormalige kraakpand Vrankrijk en leden van een Griekse studievereniging. Zij wilden de bijeenkomst „platleggen, of anders zo langdurig mogelijk verstoren”, legt Witty uit.

Volgens hem is het „een schande” dat hun ingestuurde vragen niet waren geselecteerd door de commissie van studenten die het debat had georganiseerd. „Dit is voorgekookt, zij zijn veel te liberaal”, zegt hij over de organisatie die het na bankpresident Mario Draghi opnieuw lukte een grote naam binnen te halen.

Van kwade wil was geen sprake, vertelt commissielid Filipp Peresadilo. „We kregen zo veel vragen ingestuurd dat we een selectie hebben moeten maken. Die was zo gevarieerd mogelijk. Het is heel jammer dat er geweld is gebruikt.”

De onrust ten spijt zegt Lagarde, die tijdens haar bezoek heeft gesproken met eurogroepvoorzitter Dijsselbloem, president van De Nederlandsche Bank Klaas Knot en koning Willem-Alexander, allerlei relevante dingen. Ze vindt bijvoorbeeld dat het IMF de gevolgen van de maatregelen die aan Griekenland zijn opgelegd „heeft onderschat”. Ook vindt ze dat de Verenigde Staten momenteel te hard bezuinigen. En banken moeten wat haar betreft „weer hun werk gaan doen” en dat is geld uitlenen aan bedrijven en particulieren.

Aan het einde van de bijeenkomst weet één activist toch weer de aandacht op zich te vestigen. Lagarde geeft hem de ruimte. „Waarom legt het IMF westers imperialisme op aan ontwikkelingslanden?”, vraagt hij. Haar antwoord is professioneel: „Ook wij vinden grote inkomensverschillen onwenselijk. Economische groei moet aan alle inwoners van een land ten goede komen.” Dolgelukkig druipt hij af.