Wankele staat Curaçao

De politicus die zich op Curaçao ontpopte tot de meest militante bestrijder van corruptie en andere criminele activiteiten, is vermoord. Helmin Wiels, leider van de Pueblo Soberane (PS), de grootste partij op het eiland, is op het strand doodgeschoten. Daarmee zal 5 mei 2013, de dag waarop Nederland zijn bevrijding vierde, de geschiedenis ingaan als „een rampdag voor Curaçao”, zoals het Antilliaans Dagblad schreef. Een politiek leider is het zwijgen opgelegd en „niemand heeft er ooit rekening mee gehouden dat in deze democratische rechtsstaat het zo ver zou komen”, aldus de krant.

Of er sprake is van een politieke moord dan wel van een aanslag vanuit het criminele milieu, of dat het gaat om een combinatie van factoren, moet nog blijken. Dan is het om te beginnen te betreuren dat het ten minste 36 uur na de moord nog niet was gelukt om sectie te verrichten op het stoffelijk overschot van Wiels.

Curaçao mag een democratische rechtsstaat zijn, de basis is wankel. Het is nog geen twee jaar geleden dat de Nederlandse Commissie Onderzoek Curaçao, bestaande uit oud-politicus Paul Rosenmöller en oud-topambtenaar en -bankier Cees Maas, een alarmerend rapport uitbracht waarin de integriteit van ministers in het toenmalige kabinet-Schotte in twijfel werd getrokken. Een – tegengewerkt – rapport vol met voorbeelden van dubieuze financiële transacties, vriendjespolitiek en patronage.

De PS van parlementariër Wiels steunde de coalitie van premier Gerrit Schotte. Maar hij had vervolgens de moed en de wijsheid om deze coalitie na de verkiezingen, waarin zijn partij de grootste werd, na veel geruzie te laten vallen. In plaats daarvan kwam tijdelijk een zakelijk ‘takenkabinet’ met de primaire taak om financieel orde op zaken te stellen. Een karwei dat nog lang niet is voltooid.

Wiels was een charismatische leider, die populistisch taalgebruik niet schuwde. Hij was er een uitgesproken voorstander van om de autonomie die het Antilliaanse eiland in 2010 binnen het Koninkrijk der Nederlanden verwierf, in te ruilen voor volledige onafhankelijkheid. Een wens die trouwens in toenemende mate wederzijds is.

Tegelijk was Wiels pragmatisch genoeg om te beseffen dat Curaçao dan zelf wel eerst aan eisen in de vorm van deugdelijk bestuur moet voldoen voor het zich volledig losmaakt van de vroegere kolonisator.

Te hopen is dat het politiek gekleurde kabinet dat per 1 juni het takenkabinet moet opvolgen, handelt in de geest van Helmin Wiels. Dat het corruptie en fraude aanpakt met dezelfde volhardendheid en energie die hij aan de dag legde. Dat is de beste manier om zijn nagedachtenis in ere te houden. En het is wat de bevolking verdient.