ik@nrc.nl

Van: Jan Kruitwagen

Onderwerp: Moderne humor

Vaak ga ik na mijn werk een harinkje eten bij mijn vaste visman op het Vredenburg in Utrecht. Het is vrij druk – ik word dus niet gelijk geholpen. Mijn blik dwaalt over de uitgestalde waar. Bij de zalm staat per ongeluk het bordje haring. Leuk als ik ben, zeg tegen een willekeurige man, wijzend op de zalm: „Kijk, zo word je hier nu altijd beduveld, dat zou nou haring moeten zijn...” Onmiddellijk commentaar van de zoon van de visman: „Dat is wél haring Jan, ik heb ze genetisch gemanipuleerd!”