Het dagboek van een Guantánamo-gevangene

Demonstranten die zich hebben verkleed als gevangenen van Guantánamo Bay in Washington, januari 2012. Foto EPA / Michael Reynolds

Mohamedou Ould Slahi uit Mauritanië zit inmiddels bijna elf jaar vast in Guantánamo Bay. Hij begon in 2005 met het opschrijven van wat daar gebeurt: hoe hij ondervraagd, gemarteld, mishandeld en vernederd werd. De 466 handgeschreven pagina’s van zijn dagboek werden onlangs vrijgegeven door de overheid en delen ervan zijn deze week online gezet door Slate.

Slate, een Amerikaans online magazine over actualiteit en cultuur, verdeelde de dagboekfragmenten over drie delen. Over de eindeloze ondervragingen in de eerste twee jaar, de boottocht waarbij Slahi gemarteld werd en hoe zijn situatie in de jaren daarna een beetje verbeterde.

Obama zei deze week een nieuwe poging te willen doen om Guantánamo te sluiten - een belofte die hij voor zijn eerste termijn al deed, maar vooralsnog niet is nagekomen. Het verhaal van Slahi bevat de onvoorstelbare, gruwelijke details van hoe het (geweest) is om daar als gevangene te zitten.

“The room was as dark as ebony. [ ? ? ? ? ?] started playing a track very loudly. I mean very loudly. The song was, “Let the Bodies Hit the Floor.” I might never forget that song. [ ? ? ? ? ?] at the same time turned on some colored blinkers that hurt the eyes. ‘If you fucking fall asleep, I’m gonna hurt you,’ he said. I had to listen to the song over and over until the next morning.”

Lees het hele verhaal van Mohamedou Ould Slahi bij Slate: deel 1 (5.474 woorden, ongeveer 25 minuten leestijd), deel 2 (4.631 woorden, ongeveer 21 minuten leestijd) en deel 3 (4.526 woorden, ongeveer 21 minuten leestijd). Hier staat een overzicht van het hele onderwerp en hier een tijdlijn van Slahi’s verhaal.