Column

Koninklijk napraten

‘Natuurlijk is het gênant”, zuchtte de verse koning boven een doodgeslagen biertje, „dat de man die de meeste fietsen rond de Dam heeft weggeknipt een medaille krijgt omdat hij heeft meegewerkt aan het succes van de Koninklijke wissel en dat alle Amsterdammers nu naar een stukje woestijn in het havengebied moeten om tegen betaling van 10 euro hun fiets terug te kunnen krijgen. Dat is middeleeuws. En het is treuriger dan treurig dat die geitenwollen bejaarde van dat Nieuw Republikeins Genootschap en dat irritante meisje met haar stukje bordkarton gearresteerd werden door uit Emmeloord ingevlogen koddebeiers. Omdat ze een venijnig stinkend windje tegen de monarchie wilden laten.

„Maar nog veel droeviger is het dat jouw burgemeester Eberhard toestond dat mensen alleen mochten protesteren als ze hees waren, meer dan tweehonderd meter uit elkaar stonden en geen oogcontact konden hebben. Dat je daarmee instemt. Natuurlijk wist hij dat elke vorm van protest de kop zou worden ingedrukt, zou hij dat later tot op de bodem laten uitzoeken en zorgen dat de arrestanten een bloemetje zouden krijgen. Joop van den Ende wilde het ruikertje eerst door Gaston van de Postcodeloterij laten brengen. Die club sponsorde namelijk het halve feestje. Die burgemeester van jou is toch ook PvdA? Zal hij nu ook wel achter die Samsom met zijn knikknieën staan?

„Over poppenkast gesproken: heb je die socialisten vorige week aan het eind van hun congresje de Internationale zien zingen? Het leek wel Oost-Duitsland halverwege de vorige eeuw. Vooral die eerste regel: Ontwaakt, ontwaakt verworpenen der aarde! Toen ik dat zag wist ik helemaal zeker: nou kunnen wij qua carnaval los met die wissel. Ik heb expres nog naar al mijn gasten gemaild: doe zoveel mogelijk onderscheidingen op! Zelf heb ik heel lang naar mijn Elfstedenkruisje gezocht. En gevonden. Ik vond het een heerlijke dag.

„Het begon al de avond ervoor met dat etentje onder de Nachtwacht. Ik vind dat het leukste van mijn vak. Weten dat de invalide onderdanen met hun scootmobiel dat museum niet in mogen en dan met wat collega’s onder het duurste schilderij ter wereld gaan zitten schransen. Het wellustige van de macht. Alleen de Japanse kroonprins moest zijn vrouw thuislaten. Die is in staat om na twee wijntjes een Straatje van Vermeer aan haar mes te rijgen. En de Marokkaanse prinses kon niet lachen om mijn grapje. Ik wenste haar na het eten succes met het opruimen. Maar de dag zelf was heerlijk. Dat gedoe in die kerk was toch mooi? Dat zo’n Pechtold en consorten al twee uur van tevoren in die kerk moesten gaan zitten. Dan mag mijn koningschap ceremonieel zijn, maar dat was een lekker gevoel bij binnenkomst. Mooiste vrouw ter wereld aan mijn zijde en weten dat al die suffe Kamerleden met hun saaie partners een rooie reet van het wachten hebben. Heerlijk.

„En die Koningsvaart? Het was lang en koud. Bedacht door Joop. Ik stelde eerst nog voor om het musicalschip en de homoboot samen te voegen, maar dat vond men te gemakkelijk. Waarom we even uit de boot stapten? Om tegen die Van Buuren te zeggen dat zijn geluid niet aan stond. Hadden die kwartels van de NOS niet gehoord. Bij mijn moeder op het balkon zetten ze het geluid te vroeg aan en bij Armin vergaten ze het. Joop deed het overigens gratis. Heeft-ie wel drie keer gezegd. Wel op voorwaarde dat hij zijn Hazesmusical nog even mocht promoten op het Museumplein. Maar hij is sportief. Hij liet Cyrano zien en dat is de grootste Nederlandse showbizzzeperd aller tijden.

„Oh ja, Amalia heeft voor haar verjaardag haar First Rifle gevraagd. Die wil ze volgende keer leegschieten als weer allerlei lange Fransen tegen haar gaan rappen. Maar verder was het toch goed? En Youpie, nooit meer zeuren dat ik te veel verdien. Mijn Persoons Gebonden Budget is het salaris van jouw Varavriendjes Paul en Matthijs samen. Maar ik heb in een uur meer kijkers dan waar zij een jaar over doen. Kortom: niet zeuren. Het was een topdag. Nog even een sms’je naar jouw burgemeester en dan? Even zuipen misschien?”