Met dank aan Duitsland

In 2012 importeerde Nederland zo een 20.000 gigawatt uur, of zo een 20 procent van het totale elektriciteitsverbruik aan stroom. De bulk daarvan komt uit Duitsland, waar – als de zon schijnt en de wind waait – er zo veel meer stroom wordt geproduceerd dan dat er vraag naar is, dat de stroomprijzen naar nul gaan of zelfs negatief worden. Je krijgt dan geld toe als je stroom afneemt.

Daar kan natuurlijk geen centrale tegenop en er ontstaat dan ook steeds meer overcapaciteit aan stroomproductie. En die wordt alleen maar groter, want in Duitsland worden er steeds meer molens en zonnepanelen geplaatst.

Door die Duitse stroom tegen lage of zelfs negatieve prijzen te importeren hengelt Nederland ook enorme bedragen aan Duitse subsidies binnen. De gemiddelde subsidie in Duitsland op groene stroom is een dubbeltje per kilowatt, dus de totale subsidie die we in 2012 uit Duitsland ‘kregen’ ligt tegen de 2 miljard euro. Zo snel kunnen we het zelf niet verdienen.

Behalve de subsidie krijgt het Nederlandse stroomverbruik zo ook een steeds groener karakter, maar het nadeel is dat er hier centrales dicht moeten en werkgelegenheid verloren gaat. En wat doen we als de zon niet schijnt en de wind niet waait? Of als er te weinig transportcapaciteit is? Er zijn nu al ideeën om subsidie te verstrekken aan fossiele centrales om standby te staan. De wereld op zijn kop.

In Nederland willen we nog 10 procent extra capaciteit toevoegen in zon en wind voor 2020. Maar wie gaat daarin investeren als de prijzen zo onder druk staan? En de Duitse regering zal ook wel een keer willen stoppen met het exporteren van subsidie. Genoeg redenen om het energiebeleid Europees of bilateraal met Duitsland te gaan coördineren. Tot die tijd slapend rijk worden. Op kosten van de Duitse belastingbetaler.

Heeft u ook een vraag? Mail naar groen@nrc.nl of twitter @GroenNRC. Foto’s Thomas Bokeloh