Texas is het Amsterdam van Amerika

God bless America and Texas. Je ziet het op bumperstickers en T-shirts. Texanen voelen zich niet per se beter, maar toch een beetje anders dan de andere Amerikanen. Texas is natuurlijk ook uniek in de zin dat het tussen 1836 en 1846 een onafhankelijke republiek is geweest. Tegenwoordig horen ze bij de The United States of America, maar je hebt het gevoel dat de Texanen ieder moment kunnen besluiten om morgen weer alleen verder te gaan.

Dat gevoel wordt goed geëxploiteerd. Het blijven per slot van rekening Amerikanen. De vorm van de staat zelf heeft een iconische status bereikt. Zo kun je spiegels kopen in de vorm van Texas, wafelijzers, cakeblikken en zelfs gitaren. En van die leuke stekertjes om koekjes te bakken in de vorm van Texas.

Ik ging in eerste instantie alleen naar binnen voor zo’n koekjesvorm. Eerlijk waar.

Nu ben ik de trotste eigenaar van een thee-ei in de vorm van een mannetje. Het bestaat uit twee delen. De onderkant, in de vorm van een zwembroek, is flexibel met kleine gaatjes – daar gaat de thee in. De bovenkant is zo gevormd, dat je de naar achtergebogen armpjes over de rand van de theekop kan hangen. Alsof het thee-ei chillt aan de rand van het zwembad.

Werkelijk handig is de aardbei-kroon-verwijderaar van het merk Chef’n. De korte dikke pen is met drie vingers te bedienen. Door met de duim op de achterkant te duwen, open je van voren een grijper met vier armen. Zet die grijper op de kroon. Laat de knop los en met een korte draaiende beweging, trek je zo de kroon eruit. Zonder de halve aardbei weg te hoeven snijden óf alsnog met zo’n hard puntje te blijven zitten.

Noemenswaardig zijn ook de maisprikkers in de vorm van een tekkel. Heeft u ’m?

Mijn favoriete Amerikaanse keukengadget is op dit moment de Lékué Citrus Mister. Mijn set bestaat uit twee pompjes, een kleine en een grote, waarmee je respectievelijk een limoen en een citroen omtovert in een heuse vernevelaar. Oh, u heeft balsamicoazijn in zo’n sprayflesje? Eat this.

Wat is nu een gerecht waarbij zo’n schijfje citroen on the side écht onmisbaar is? Dat moet toch het sliptongetje zijn. Kruid de bloem met ruim peper en zout. Haal de sliptongen erdoor en klop ze goed af. Smelt een flinke klont boter in een hete pan. Wacht tot de boter stopt met bruisen. Bak dan op middelhoog vuur de sliptongen. Liever te kort dan te lang. Afhankelijk van de grootte moeten één tot drie minuten per kant voldoende zijn.

Serveer de sliptong met een klassiek gekookt worteltje, wat krielaardappelen met een vlokje boter en wat aangemaakte kropsla. En als uw gast dan vraagt: „heb je er ook een schijfje citroen bij?”. Dan zegt u: „Dat is zó 2012. Kijk maar even in de fruitschaal.”