Agenda Film

Latin American Film Festival

Het LAFF (Latin American Film Festival) vertoont de hoogtepunten van de Latijns-Amerikaanse cinema van het afgelopen jaar. Daarnaast biedt het LAFF ruimte voor discussies, dans en muziek.

7 t/m12 mei, Louis Hartlooper Complex Utrecht. laff.nl

Les Chevaux de Dieu

In Les Chevaux de Dieu ontmoeten we de broers Hamid en Yachine, twee adolescenten die hangen, sjacheren, blowen, stoer doen in de straten van de sloppenwijk Sidi Moumem bij Casablanca. Vraag is hoe dit soort jongens zichzelf kunnen opblazen in een door Al-Qaeda georkestreerde golf aanslagen. In een context van onderdrukking, wanhoop en zelfhaat is 11 september 2001 een shot adrenaline. De jongens kijken in het theehuis muisstil toe hoe de Twin Towers instorten. Dat biedt pervers genoeg uitzicht op een waardig, zelfs heroïsch bestaan. De achterbuurt herontdekt de islam. Regisseur Ayouch filmt het traject van voetbal tot bomgordel dwingend, zonder dat het geforceerd of didactisch wordt. De door amateurs gespeelde personages zijn mensen. De bronnen waaruit Al-Qaeda kan putten, staan nog lang niet droog.

Evil Dead

Inmiddels is het een horrorcliché: een stel jongeren dat naar een verlaten hutje in een eng bos trekt, er onder invloed raakt van een eeuwenoude demon en elkaar vervolgens afslacht. Toen Sam Raimi’s The Evil Dead in 1981 uitkwam, was het nog fris. Het idee om een remake te maken van zijn invloedrijke cultklassieker, komt van Raimi zelf. Evil Dead is niet meer heel griezelig of verrassend. Maar de ouderwetse bloederigheid bleef intact. Allemaal zwaar over the top maar toch net even beter gedaan dan vele andere moderne horror-remakes.

Hannah Arendt

Weinig historici beamen nog dat Adolf Eichmann de belichaming zou zijn van wat sinds Hannah Arendt de ‘banaliteit van het kwaad’ heet. Oorlogsmisdadiger Eichmann presenteerde zich tijdens zijn proces gewiekst als een anonieme bureaucraat, die eigenlijk niks tegen joden had en die zich nauwelijks bewust was geweest van het leed dat hij aanrichtte. Maar in werkelijkheid was hij een gedreven streber en overtuigd antisemiet geweest, die de vernietigingskampen had bezocht. De biografische film Hannah Arendt van regisseur Margarethe von Trotta laat weliswaar de controversen en de opwinding goed zien die Arendt met haar artikelenreeks over Eichmann teweegbracht, de film gaat helaas nauwelijks in op de inhoud van de controversen. Maar als schets van een joods-intellectueel milieu in New York en als verfrissende lofzang op vrijzwevende intelligentie, is Hannah Arendt zonder meer geslaagd.