Kerkje in Moskou

In Moskou klinkt een permanente achtergrondruis die opstijgt van het autobanenweb van de stad. Een aanrollende golf die nooit aanspoelt. Een keer per jaar houdt het even op. Op Nieuwjaarsdag. Wie dan langs (over!) zo’n lege snelweg loopt, snapt ineens dat het de ruis is die de metropool maakt. Voor 12 miljoen inwoners kun je je ogen sluiten. Maar er zijn hier altijd mensen wakker, het geluid van hun autobanden over asfalt dringt overal doorheen. Je brein filtert het weg.

Eenmaal in de provincie, het beste te bereiken per luidruchtig vliegtuig, zakken je schouders naar beneden. Stilte!

De dichtstbijzijnde surrogaatstilte vanaf het correspondentenhuis van NRC bevindt zich aan de overkant van de weg, in de kleine Maria Hemelvaartkerk van de Pottenbakkers. Koepels van goud en blauw, dikke kleurige muren. Wanneer het geklets over de Russisch-orthodoxe kerk als dubieus staatsinstituut eenmaal is opgehouden, vindt zelfs een atheïst hier even rust.