Van Anraat moet gifgasslachtoffers vier ton betalen

Demonstranten in 2005 voor de rechtbank in Den Haag bij het proces tegen Frans van Anraat.
Demonstranten in 2005 voor de rechtbank in Den Haag bij het proces tegen Frans van Anraat. Foto ANP / Ed Oudenaarden

De voor oorlogsmisdaden veroordeelde zakenman Frans van Anraat moet in totaal vier ton betalen aan zestien slachtoffers van gifgasaanvallen van Irak. Dat heeft de rechtbank in Den Haag vandaag bepaald. Ieder slachtoffer moet 25 duizend euro smartengeld krijgen.

Van Anraat werd in 2007 in hoger beroep veroordeeld tot zeventien jaar cel voor medeplichtigheid aan oorlogsmisdaden in Irak. De Hoge Raad haalde daar later een half jaar af.

Nu moet hij drie Iraakse en dertien Iraanse slachtoffers van gifgas vier ton betalen. De slachtoffers eisten deze vergoeding van de zakenman voor de schade die zij hebben geleden als gevolg van bombardementen met mosterdgas op steden in Iran en Irak in de jaren tachtig. Ze kwamen in aanraking met mosterdgas en raakten daardoor ernstig gewond.

Van Anraat was het niet eens met de aanklacht, onder andere omdat de zaak verjaard zou zijn. De rechtbank gaf hem in het geval van één persoon gelijk. Aan de andere slachtoffers moet hij elk een vergoeding van 25 duizend euro betalen.

De zakenman verkocht in de jaren tachtig chemicaliën om mosterdgas mee te maken aan het Iraakse regime. Irak gebruikte het gas bij een luchtaanval in 1988, waarbij vijfduizend Koerden omkwamen en tienduizenden gewond raakten.

Van Anraat zit financieel aan de grond

Vorig jaar werd bepaald dat Van Anraat ook ruim een half miljoen euro aan de staat moet betalen. Hij zou sinds 1984 veel geld hebben verdiend met het leveren van chemicaliën aan Irak. Het gerechtshof wees er toen op dat niet zeker is dat hij de staat daadwerkelijk moet betalen omdat de slachtoffers voorrang hebben.

De uitspraak is vooral van symbolische waarde, schrijft Novum. Van Anraat zit financieel aan de grond en zit een gevangenisstraf uit. De uitspraak moet wel een signaal afgeven aan mensen of bedrijven die in de toekomst overwegen chemicaliën aan dictators te verkopen.

Van Anraat was niet bij de uitspraak aanwezig. Het enige slachtoffer dat er was, Rebas Kadir, is tevreden. Volgens hem is de boodschap dat het leveren van chemicaliën aan tirannen niet mag en niet kan gebeuren.