Zonder woorden

In de trein naar Haarlem zit ik tegenover een somber kijkende dame, die af en toe een diepe zucht slaakt. De vrouw naast wie ik zit zoekt oogcontact, en trekt haar wenkbrauwen hoog op als onze medereizigster zachtjes kreunt.

Vlak voordat we Haarlem bereiken grijpt de sombere dame een boek uit haar tas. Zou dat boek ons iets kunnen verklaren? Samen met de andere vrouw probeer ik onopvallend de titel te lezen. Dat lukt, het boek heet Mindfulness, of de weg naar een gelukkig leven. Maar nadat er één bladzijde in gelezen is wordt het boek alweer bozig weggestopt.

Ik kijk de vrouw naast me aan. We schudden allebei lichtjes het hoofd. Dat wordt niks meer.

Martin van der Jagt