Kleinkunstprijs Yentl & De Boer

Cabaretduo Yentl & De Boer heeft gisteravond de Wim Sonneveldprijs gewonnen. De twee sparen elkaar niet op het podium.

Christine de Boer (links) en Yentl Schieman op het Amsterdams Kleinkunst Festival.
Christine de Boer (links) en Yentl Schieman op het Amsterdams Kleinkunst Festival. Foto Andreas Terlaak

De vakjury van de Wim Sonneveldprijs op het Amsterdams Kleinkunst Festival had gisteravond lang, heel lang nodig om een winnaar aan te wijzen na de optredens van drie finalisten en de vraag was waarom. Het duo Yentl & De Boer kreeg de juryprijs en de publieksprijs van deze talentenjacht, en dat was een evidente overwinning. Opmerkelijk scherp wees de jury bij de prijsuitreiking de prestaties van de andere finalisten af.

Yentl Schieman (1986) en Christine de Boer (1983) vormen een aanstekelijk muzikaal duo, dat met veel overtuiging en zelfvertrouwen op het podium staat. Als de een een solo deed, leverde de ander destructief commentaar en ze durfden al in gesprek te gaan met het publiek, waarbij ze wedijverden om de gunst van een man op de eerste rij. Ook deden ze een humoristische sketch over de overlevingsinstincten van de mens, waarbij er werd geslagen en aan haar getrokken.

Daarbij lieten ze horen verschillende liedjes aan te kunnen, op gitaar, op piano, en samen zingend, met de nodige swing. Wat de jury betreft bleef hun „wonderbaarlijke” act soms nog te veel aan de oppervlakte. Lof was er voor hun durf om te experimenteren en hun groei tijdens het festival. Muzikaal werden ze zelfs „uniek” genoemd.

Met zoveel potentie is er reden om te denken dat Yentl & De Boer het wellicht gaan redden in het cabaret. Veel ongewisser is de toekomst van de andere twee finalisten. José Schuringa speelde een onzekere en nerveuze vrouw, die onder meer verhaalt over twee bezoeken aan de bank. Eén als kind, om geld op te nemen, en één later, om de gezamenlijke rekening met haar ex op te zeggen.

Haar type hield wel de aandacht vast, maar haar verhaal bleek op den duur te wijdlopig. De jury prees haar als actrice, maar zei ook dat haar optreden niet in balans was, dat haar gebrek aan energie haar opbrak en dat het verhaal „zoveel pijnlijker” zou kunnen zijn.

Het optreden van Cortijn Tonkes bestond uit diverse losgezongen scènes: condooms moeten kopen, het uit willen maken met een dominante vriendin, een survivalbaan op schoolreisje, een confrontatie met een zwaar gehandicapt meisje. Het geheel draaide rond zijn eigen schuchtere houding, afgerond met een dansje in jurk.

De waardering van de jury bleef steken bij zijn gedrevenheid. Tonkes werd gevraagd wat dieper na te denken, zijn overslaande stem niet als trucje in te zetten en meer samenhang in zijn programma te zoeken. De komende tijd krijgen de finalisten de kans al die aanbevelingen te verwerken, als ze samen op tournee gaan.