Interview En 20 jaar geleden ging het zo

Een telefonische bommelding op school: „We hadden een proefwerk die middag. Vijfde klas vwo. Ik heb toen die ochtend een rondje door de klas gemaakt: ‘heb jij geleerd? Heb jij geleerd?’ Nee, niemand had ervoor geleerd. Nou, zei ik, volgens mij gaat dat proefwerk vanmiddag niet door”, zegt M.

M. wil niet met zijn naam in de krant. Hij is nu docent op een middelbare school. Dat zou niet echt het goede voorbeeld geven. „Ik was tiener, maar ben hier echt niet trots op, dat kun je wel begrijpen.”

Hij heeft het láten doen: een bommelding op zijn middelbare school. Vanuit een telefooncel. Een gesprek van nog geen tien seconden.

„Een vriend van mij woonde in dezelfde stad, maar ging naar een andere school. Ik heb hem toen gebeld: zou jij er misschien voor kunnen zorgen dat mijn toets van vanmiddag niet doorgaat? Nou, zei hij, hij had wel een ideetje. Volgens mij hebben we nooit hardop uitgesproken wat hij precies zou doen, maar het was wel duidelijk.”

Werkte het?

„Toen het tijd was voor het proefwerk stonden we met de hele klas voor de mediatheek. Toen kwam de docent tevoorschijn: ‘Allemaal naar buiten! Allemaal naar buiten!’ Alle leerlingen van de school moesten buiten op het gras gaan zitten.”

En toen?

„De Explosieven Opruimingsdienst kwam eraan. Die hebben alles doorzocht: wc’s, lokalen, aula. Toen ik dat zag, zo vanaf het gras, dacht ik wel: ai, dit gaat echt veel te ver. Anderhalf uur later konden we het gebouw weer in.”

Hebben de media dit nog opgepikt?

„Er heeft iets in de regionale krant over gestaan, meer niet. Ik geloof niet dat er de dag erna nog veel over werd gesproken. Als iemand nu zoiets doet dan is heel Nederland binnen no time in rep en roer. Dat was toen echt niet. Wel een paar klasgenoten die me hebben bedankt.”