Zeventien boeken in anderhalf jaar

Een vrouw doet de deur open. Ze is naakt. Met dat beeld begint Ren, Alex Cross (Cargo, €18,90), de nieuwe roman van James Patterson. Althans, dit is het zoveelste boek waar de naam ‘James Patterson’ op het omslag staat. Maar dat betekent nog niet dat James Patterson het boek daadwerkelijk geschreven heeft. Waarschijnlijker is dat hij het alleen heeft gelezen.

Er verschijnen van James Patterson namelijk meer boeken dan de meeste mensen lezen – dat geldt vermoedelijk ook voor Patterson zelf. Waar de meeste schrijvers tevreden zijn met een ‘two book deal’, tekent Patterson contracten voor zeventien boeken in een keer. Niet uitgesmeerd over een jaar of twintig, wat al vrij productief zou zijn, maar binnen een periode van anderhalf jaar – dertien ervan verschenen in 2012 en Ren, Alex Cross is het vierde boek dat dit jaar verschijnt. ‘James Patterson is geen schrijver, maar een fictiefabriek,’ aldus het financiële tijdschrift Forbes.

Nu moet er weer een nieuw contract worden afgesloten. Het vorige had een waarde van 150 miljoen dollar, en het nieuwe zal niet lager worden, want zelfs de CEO van uitgeverij Hachette geeft toe dat James Patterson de kurk is waar het bedrijf op drijft. Logisch dus dat James Patterson onlangs werd ontvoerd door een bende literaire outlaws, en dat er een miljoen dollar losgeld werd gevraagd – feitelijk een koopje.

Het lijkt mij een goed begin voor een nieuwe serie: ‘James Patterson Ontvoeringen’. De eerste drie kunnen zo onder contract komen: ‘Geknevelde James’; ‘Ren James’; ‘Betaal James’.

Ik ben best bereid dit geweldige idee voor een aardig bedrag aan James Patterson te verkopen. Dikke kans dat hij er oren naar heeft. Van Patterson is namelijk bekend dat hij notoir lui is: hij begint met een idee, een paar grote lijnen, een beeld, en dan geeft hij dat gouden materiaal uit handen aan een van zijn co-auteurs – die soms wél en soms niet op het omslag wordt vermeld. Maxine Paetro – verantwoordelijk voor Ren, Alex Cross – mocht alleen binnenin genoemd worden.

Nog even terugkomend op die naakte vrouw uit de openingszin: dat is misschien wel het enige element dat James Patterson voor het boek had bedacht. Het verhaal gaat verder met de gegevens dat ze zwaar onder invloed van drugs was en betrokken bij drugshandel.

Alex Cross, hoofdpersoon van het twintigste boek in de Alex Cross-serie, raakt geobsedeerd door de zaak. Logisch, want terwijl hij onderzoek doet, valt het ene slachtoffer na het andere, in een tempo dat we eigenlijk alleen kennen uit de tv-detective Midsomer Murders, waarbij steeds een stoet dorpelingen wordt uitgemoord terwijl inspector Barnaby kalmpjes zijn onderzoek doet. Maar Cross blijft niet rustig, de seriemoordenaars worden een obsessie. Hij verliest zelfs zijn hoofd. Maar gelukkig verklaart de therapeut aan het slot: ‘Iemand moet het werk doen dat jij doet, en wij zijn allemaal blij dat jij dat zo goed doet.’

Dat betekent meer Alex Cross in dat zeventien-boeken-contract, samen met nog meer kinderboeken, een nieuwe portie True Crime, Daniel X, of wellicht – iemand moet het suggereren – James Ontvoeringen.