Duitse woede over expositie in Louvre

Wat een cultureel hoogtepunt moest worden in het Frans-Duits vriendschapsjaar 2013 blijkt een bron van wederzijdse irritatie en onbegrip.

De expositie Over Duitsland, 1800-1939. Van Friedrich tot Beckmann, die sinds kort in het Parijse Louvre is te zien, krijgt vernietigende recensies in Duitse kranten. De tentoonstelling met 200 kunstwerken zou zo eenzijdig zijn samengesteld dat de argeloze bezoeker het idee meekrijgt dat de opkomst van Adolf Hitler logisch past in de Duitse kunsthistorie.

Alleen al de gekozen periode suggereert dit, schrijft de Frankfurter Allgemeine . Waarom eindigt die in 1939, een jaar voordat de nazi’s West-Europa binnenvielen? Een raar moment, ook al omdat er geen enkel kunstwerk uit 1939 te zien is. Het laatste wat de bezoeker ziet is de film Olympia van Leni Riefenstahl, over Hitlers Olympische Spelen van 1936.

Het Louvre legt buitensporige nadruk op de Duitse romantiek als voorfase van het latere nationalisme, schrijft de FAZ. Bezoekers zien wél de mistige bossen en dalen die Caspar David Friedrich (1774-1840) schilderde, maar niet de avantgarde van Bauhaus uit het interbellum. „Uit het diepe dal naar Riefenstahl”, aldus de FAZ.

Volgens directeur Andreas Beyer van het Duitse Forum voor Kunstgeschiedenis in Parijs bevestigt de expositie „alle clichés van het romantisch-vreemde, gevaarlijk donkere buurland”, Zijn instituut was officieel mede-initiatiefnemer van de expositie, maar werd in de praktijk door het Louvre buitengesloten, klaagt Beyer.

De expositie maakt deel uit van de officiële viering het Elysée-verdrag, het Frans-Duitse verzoeningspact van 1963. Bondskanselier Merkel en president Hollande zijn erevoorzitters van het vriendschapsjaar.

Maar de Europese crisis nodigt blijkbaar niet uit tot „begrip, „vriendschap” en „verzoening”, schrijft weekblad Die Zeit. „Was de Duitse kunst altijd al geprogrammeerd op catastrofe en oorlog?” De Louvre-expositie „suggereert dit”.

Nog een ergernis: De uitlegbordjes, zelfs de namen van schilderijen, zijn alleen in het Frans.