denken@nrc.nl

Bevrijd ons van de natiestaat

schrijft Jan Willem Visser, student Arabische taal en cultuur aan de UvA

Het welvarende Europa raakt sinds enige tijd zijn glans kwijt. De financiële crisis leidt tot een grote sociaal-economische beproeving. Gelukkig is een crisis niet altijd rampzalig, maar het recept voor verbetering. Geldt dat ook voor Europa? In plaats van iets te ondernemen, vervallen we in een discussie over soevereiniteitsverlies en ‘Zuid-Europa-bashing’. Geen bevoegdheden overdragen aan Brussel, want we willen over onze eigen toekomst beslissen. Zuid-Europa laten we spartelen, want we hebben er niks te zoeken. Eigenlijk ontbreekt het ons aan moed. Terwijl landen ver buiten Europa economische kansen met beide handen aangrijpen, heeft de nationale politiek in Europa lak aan durf en ambitie. Europa lijkt te vervallen tot conservatisme waardoor de kans op economisch herstel enorm wordt vertraagd. De oorzaak is dat Europeanen angst hebben om hun nationale identiteit te verliezen. Daardoor zijn burgers en politici huiverig om concessies te doen aan de Europese natiestaat. Zelfs wanneer strenger bankentoezicht een volgende schuldencrisis kan voorkomen. Of als de euro veel baat kan hebben bij een betere afstemming van economisch beleid op Europees niveau. Willen Europeanen hun sociale verworvenheden dan niet behouden? Om de weg naar economisch herstel niet langer te versperren is het tijd dat iemand ons bevrijdt van de gedachte dat de natiestaat heilig is.

Doodstraf is ook in de VS nog niet op haar retour

stelt Else Bougie uit Hei- en Boeicop

De doodstraf bestaat in steeds minder landen, behalve in China, lees ik (nrc.next, 11 april). Maar ook in de VS is de doodstraf niet op haar retour. Tussen 2008 en 2012 werden respectievelijk 37- 52- 46- 43- 43 mensen terechtgesteld in een land dat zich profileert als fatsoenlijk en beschaafd. Van de 1.326 executies die in de VS zijn voltrokken sinds men de doodstraf opnieuw invoerde op 2 juli 1976, vonden er alleen al 494 in Texas plaats. Die staat heeft tussen nu en eind juli nog elf executies gepland. Ze gaan op naar de vijfhonderdste, die waarschijnlijk eind mei zal plaatsvinden. Op 16, 23, 24 en 25 april worden ook mensen geëxecuteerd. Stond dit alles werkelijk niet in het rapport van Amnesty? Of willen we het liever niet weten van Amerika, van onze vrienden en handelscompagnons?