‘De muziek houdt mensen op de been’

Cabaretier Bert Visscher, die momenteel toert, zag dat zijn vader veel herkende van WO II in Les uns et Les Autres.

„Ik was 21 en vooral met brommers en meisjes bezig. Toch nam ik mijn vader in 1981 mee naar de hartverscheurend mooie film Les Uns et Les Autres, waarin we het leven van vier families uit verschillende landen –Frankrijk, Duitsland, Amerika en Rusland – zien tijdens en na de Tweede Wereldoorlog.

„Allemaal hebben ze eenzelfde soort liefde voor muziek. Laatst kwam ik bij het opruimen de LP tegen van Les Uns et les Autres. De muziek in de film is van Michel Legrand, echt prachtige nummers . De muziek klopt precies met de beelden. De geschiedenis van vier families tijdens de oorlog vond ik verschrikkelijk interessant. Je zit zelf ook steeds te denken: wat zou ik hebben gedaan?

„Mijn vader, die vijf jaar geleden is overleden, vond het ook een prachtige film. Waarschijnlijk omdat hij zelf de oorlog had meegemaakt, en toen ook veel muziek speelde. Van zijn tiende tot zijn vijftiende hield hij een dagboek bij, dat nu bij mij thuis in de kast ligt. Daar heeft het een tijdje verstopt gelegen, maar ik ben het inmiddels aan het lezen.

„In zijn ouderwetse handschrift schreef hij over zijn thuissituatie en hoe de dingen om hem heen veranderden. Ik vind het heel indrukwekkend om te lezen hoe mijn vader als jongetje van tien de oorlog meemaakte.

„Ze woonden aan een soort kanaaltje in Hoogezand waar een spoorlijn langsliep. Daar reden dag in dag uit de Jodentreinen overheen. De Joden gooiden briefjes uit de wagons, die mijn vader allemaal uit het water viste en afleverde bij mensen voor wie ze bestemd waren. Vaak waren het een soort van afscheidsbriefjes. Hij wist als kind ook niet dat die Joden allemaal werden afgevoerd en nooit meer terugkwamen.

„Getraumatiseerd door de oorlog is mijn vader niet. Ik denk dat muziek hem levenslustig hield, net als sommige personages in Les Uns et les Autres de muziek ook gebruiken om op de been te blijven. Later kon hij ook redelijk nuchter over die tijd aan ons vertellen, en kon hij lachen om een oude verzetsstrijder die ik heb gespeeld in mijn programma. Mijn voorstellingen zijn natuurlijk pure gekte, en dat personage was volledig overtrokken. Maar die verzetsman was wel een van zijn helden van al mijn types. Hij kon er smakelijk om lachen.’’