Hij is wat wielrennen mooi maakt

Ronde van Vlaanderen // Fabian Cancellara won de wielerklassieker met overmacht Een beloning voor de zwaarste periode in zijn carrière

Wevelgem - Belgium - wielrennen - cycling - radsport - cyclisme - Fabian Cancellara (Switzerland / Team Radioshack Leopard) on the Kwaremont climb pictured during The Tour of Flanders 2013 in Oudenaarde - Belgium on 31- 03 -2013 - photo NVPN/Cor Vos © 2013
Wevelgem - Belgium - wielrennen - cycling - radsport - cyclisme - Fabian Cancellara (Switzerland / Team Radioshack Leopard) on the Kwaremont climb pictured during The Tour of Flanders 2013 in Oudenaarde - Belgium on 31- 03 -2013 - photo NVPN/Cor Vos © 2013 Cor Vos

Emotioneel omhelsde Fabian Cancellara direct na zijn imponerende zege in de Ronde van Vlaanderen zijn vrouw Stefanie. Dolgelukkig nam hij ’s avonds dochtertje Giuliana in de armen bij het rennershotel in Weinebrugge. En gisteren, een dag na de wedstrijd, tapte ‘Spartacus’ lachend pintjes voor zijn fans in het Centrum Ronde van Vlaanderen. ‘Fabian please have mercy’, staat er boven het café, zijn supporterslokaal. Maar dat kon hij zich in de honderdjarige klassieker niet veroorloven. Hij moest en zou zichzelf belonen voor vijf maanden afzien. Na de zwaarste periode in zijn carrière.

Cancellara (32) beschikt over alles wat wielrennen mooi maakt. De Zwitser is een supertalent als Lionel Messi of Roger Federer. Onvergetelijke zeges in Milaan-Sanremo, Ronde van Vlaanderen (nu 2x) en Parijs-Roubaix (2x), olympisch en viervoudig wereldkampioen tijdrijden. Geen renner fietst harder dan hij. Op Eerste Paasdag haalde hij bij zijn winnende solo van 13 kilometer een gemiddelde van boven de 49 per uur (na ruim 240 kilometer wedstrijd), waar zijn achtervolgers ternauwernood tot 46 kwamen. Hij voorziet elk meesterwerk bovendien direct in vier talen van zinnig commentaar, Vlaams niet meegerekend. Nog sterker dan benen, hart en longen is zijn hoofd.

Precies een jaar geleden sloeg hij op de Steenweg naar Ronse tegen het asfalt, herinnerde Cancellara zich zondag in Oudenaarde. Ook toen wilde hij per se winnen in de eerste editie van Vlaanderens Mooiste op het nieuwe parcours. In plaats daarvan brak hij zijn rechtersleutelbeen op vier plekken. Hij zette alles op alles om terug te zijn in de Tour, won proloog en droeg zeven dagen geel. Even snel naar huis, waar zijn vrouw beviel van hun tweede dochter, en op naar weer een ultiem doel: olympisch goud in Londen. Om daar in de wegwedstrijd opnieuw te vallen. Weg goud. En helemaal klaar met wielrennen.

Alles heeft Cancellara gewonnen, financieel is hij onafhankelijk. Zijn toekomst lijkt verzekerd bij de nieuwe Zwitserse ploeg IAM, waar veel vrienden zitten. Waarom nog doorgaan en alles blijven geven? Zijn ploeg Radioshack kwam in zwaar weer door het Usada-rapport over Lance Armstrong en manager Johan Bruyneel, die vertrok. Medekopman Frank Schleck werd geschorst wegens doping in de Tour. Waarom zou hij deze kar, toch al nooit echt de zijne, blijven trekken? In augustus en september raakte Cancellara geen fiets aan. „Ik was mentaal moe, moest weg van het wielrennen.”

Toch nog die drive

In kleine kring begon toch weer de drive op te spelen, die hem zoveel had gebracht sinds hij zich met zijn vader Donato in 1993 meldde bij een fietsclub in Bern. Alles op het klassieke voorjaar 2013! „Ik nam de beslissing om weer helemaal te leven voor het wielrennen. In een periode van vijf maanden ben ik hooguit tien dagen thuis geweest, waar mijn vrouw zat met de kleine. Dat is zwaar.”

Van de Ronde van Qatar tot zijn winst in E3 Prijs Harelbeke, Cancellara plande de laatste twee maanden als een militaire operatie. Geruchten over een link (codenaam ‘Luigi’) met de Spaanse dopingarts Fuentes counterde hij waardig. Twee dagen voor de Ronde reisde hij af naar Vlaanderen, om op een persconferentie niet weg te lopen voor de favorietenrol.

In de wedstrijd deed hij precies wat men kon verwachten. Weg angst, ook op de engste punten als de aanloop naar de Kwaremont. Was zijn ploeg te zwak? Radioshack controleerde waar nodig, met oud-winnaar Stijn Devolder als uitblinker. Had het Britse Sky ter voorbereiding tien keer getraind op 200 kilometer plus een uur finale rijden? Cancellara trok in de laatste van drie rondes hard door op de Oude Kwaremont en Sky-kopman Edvald Boasson Hagen loste meteen. „Daar wilde hij zien wat de schade was”, legde ploegleider Dirk Demol uit. „Vervolgens zou hij vanaf de voet van de Paterberg vol gas geven.” Die versnelling was zelfs Peter Sagan te machtig. Na de klim en 14 kilometer tegenwind bedroeg het verschil 1.27 minuut. Het kleine ‘juichvuistje’ van Sagan na zijn tweede plaats zei alles. Hoe goed de Slowaak ook is, op Cancellara staat geen maat.

En nu Parijs-Roubaix, zoals iedereen verwacht? „Niemand weet wat er morgen komt”, was volgens Cancellara een les die hij leerde. En hij had volop troostende woorden voor de gevallen Tom Boonen, die Parijs-Roubaix moet missen. „Ik weet wat ik zelf vorig jaar heb meegemaakt.” Voor ploeggenoot Andy Schleck, die dit seizoen moeite heeft om op niveau te komen: „Wielrennen is nooit makkelijk. Het is geen spelletje van negentig minuten met af en toe een pijntje, zoals voetbal. Als renner doe je maandenlang grote opofferingen voor één wedstrijd. Je moet hard zijn voor jezelf. Omgaan met slecht weer.”

Vandaar zijn emoties na de winst. „Vorig jaar lag ik op de grond, dat is ook voor de familie zwaar om thuis op tv te zien. Mijn vrouw weet hoe ik heb afgezien. Ik ben zo blij dat zij er bij was. En de kinderen in het hotel. Dat is wat echt telt.”