Waarom zo bruusk die prijsvraag afgeblazen? De inzendingen pasten niet goed op die tegels

Vorige week donderdag stond er een klein berichtje op pagina 2 van het Cultureel Supplement over de prijsvraag voor een tegel bij het Rijksmuseum. Dat er mooie inzendingen bij zaten, maar dat directeur Pijbes het toch niet zag zitten om een winnaar uit te roepen.

Ik vind dat een ongelukkige manier om de lezers die ijverig en geïnspireerd hadden zitten schrijven en puzzelen te behandelen en te informeren.

Is er kennelijk iets bedacht waar men spijt van heeft? En dan zo maar afblazen?

Het is toch een kleine moeite om een e-mailtje te sturen. Sterker: ik zelf zou het erg leuk vinden wat andere inzendingen te zien en te kunnen lezen. Een artikeltje eraan wijden, zou dat niet een beter plan zijn dan zo’n minimaal berichtje in de marge?

Petra Catz

Amsterdam

Chef Cultuur Paul Steenhuis zegt: „Het was een idee van het Rijksmuseum, om onze lezers uit te nodigen een tekst voor op de tegels te maken in hun tuin. Maar na lezing van de bijna zeshonderd inzendingen leek het de gezamenlijke jury, onder voorzitterschap van de directeur van het Rijksmuseum, toch geen goed idee om een van de teksten ‘tot in lengte van dagen’ in de tuin te plaatsen. Het waren veelal gedichten of teksten die misschien wel in een bundel tot hun recht zouden komen, maar niet op tegels op een pad. We hebben daarom besloten geen van de inzendingen te publiceren. Maar de jury heeft in het bericht benadrukt de inzenders van harte te willen danken.”

Een artikel met enkele inzendingen, zoals de lezeres suggereert, was wel een sympathiek idee geweest, vind ik. Maar volgens de redactie zou dat weer vragen, en discussie, oproepen. Misschien was de opzet van de prijsvraag, achteraf bezien, inderdaad te vaag.