‘Als regisseur sta ik weer onderaan’

Diederik Ebbinge (43) is cabaretier, acteur en regisseur. Zaterdag is zijn film Matterhorn te zien op tv.

Door

Foto Maurice Boyer

Eigenzinnig

„Uitvoerend was en ben ik geen genie. Ik keek verbaasd naar mijn klasgenoten op de toneelschool die Jacques Brel zongen en in huilen uitbarstten. Ik viel op door mijn creativiteit en gedrevenheid, ik maakte drie, vier voorstellingen per jaar. Als fan van Jiskefet vroeg ik Kees Prins een keer als regisseur. Hij vond me getalenteerd en relativeerde de noodzaak van heftige emoties op het toneel. ‘Trek je eigen plan’, zei hij. Dat gaf me vertrouwen.”

Succes

„Ik zat met Rutger en Remco in de klas, we hadden geen stageplek en zijn samen iets gaan maken. Dat was het begin van De Vliegende Panters. We hadden veel lol. Het was ook de leeftijd, branie, het gevoel dat de wereld aan onze voeten lag. Als wij ergens om moesten lachen, dachten we: ‘Dit is briljant!’ Na dertien jaar wist ik dat we onszelf met een volgende show niet meer zouden overtreffen. Tijd om te stoppen.”

Misstap

„In die tijd ben ik gevraagd door toneelgezelschap Het Toneel Speelt. Ik was vereerd, het grote toneel stond in hiërarchie ver boven cabaret. Het werd een deceptie. Ik voelde geen enkele klik, kon niets met de vage symboliek, begreep de noodzaak niet van wat we deden. Toen ik de regisseur ernaar vroeg was het antwoord: ‘Jij hebt toch ‘ja’ gezegd?’ Ontluisterend, als dat je drijfveer is. Na drie weken ben ik vertrokken.”

Inspiratie

„In Gewoon Hans, mijn film over Hans Teeuwen, deden Ton Kas en René van ’t Hof samen een scène die me intrigeerde. Met hen wilde ik een film maken. René kwam met het gegeven van een man die een zwerver te eten krijgt; van daaruit heb ik een verhaal bedacht. Ik zette die mannen in een christelijke omgeving, dat geeft spanning. Zo’n verhaal wordt langzaam dikker. Ik moet vanuit mijn personages leren denken om iedere stap logisch te maken.”

Ergernis

„In recensies van Matterhorn worden me allerlei bedoelingen in de maag gesplitst; dat ik wilde afrekenen met het geloof of wil laten zien dat geloof slecht is. Iedereen mag natuurlijk in de film zien wat hij wil, graag zelfs, maar ik bedoel niet zo veel en geloof niet in werken vanuit een thematiek. Dat belemmert me. Ik zet alle poorten open, bedenk een verhaal dat me raakt en vertrouw erop dat anderen dat ook voelen.”

Blootgeven

Matterhorn is het meest kwetsbare dat ik heb gedaan. Met de Panters deden we try-outs in theaters, deze film heb ik in mijn eigen cocon gemaakt. Doodeng. Na de première zeiden mijn ouders: ‘Dit ben jij helemaal’. De film zelf is ook kwetsbaar, het gaat om zachtmoedige karakters, niet om lachen, gieren, brullen. Veel mensen waren ontroerd. Geweldig, juist omdat het geen effectbejag is, maar het gevoel dat ik in de film heb gelegd.”

Ambitie

„Voor mij is dit het hoogst haalbare: mijn eigen films bedenken, schrijven en maken. Als regisseur sta ik weer onderaan, ik kan nog zo veel uitzoeken en leren. In alle films die ik heb gemaakt, zie ik alweer dingen die beter hadden gekund. Zolang ik dat gevoel heb, is dit het wel. Ik ben niet zo berekenend, ik laat me overvallen door het moment: volgens mij moet ik dit gaan doen. Nu ben ik opeens ook regisseur.”