Tolerantiezebra

In Sydney wordt op het moment geruzied over een regenboogzebrapad dat tolerantie moest uitstralen. De bestuurder die over de wegen en havens van New South Wales gaat, en luistert naar de in dit verband voortreffelijke naam Duncan Gay, wil het regenboogzebrapad van de stad na de afgesproken proeftijd van een maand verwijderen. Te veel toeristen gaan er volgens hem op liggen om geinige foto’s van elkaar te nemen. En ofschoon er geen ongelukken zijn gebeurd, meent Duncan Gay dat dit ‘onveilige situaties’ kan opleveren. De burgemeester van Sydney wil het zebrapad houden: het schilderen van die regenboogkleuren kost omgerekend een kleine 90.000 euro, en ze weer verwijderen komt neer op ruim 24.000 euro. Intussen hebben ruim 12.000 mensen een petitie getekend, stoken politici protestanten op om Duncan Gay plat te bellen, en beschuldigt men elkaar impliciet van homohaat: wie niet vóór is, discrimineert.

Nu heeft de gemeente Utrecht besloten eveneens een regenboogzebrapad aan te leggen. Omdat zebrapaden nu eenmaal wettelijk wit moeten zijn, wordt het een „symbolisch” zebrapad. Veilig Verkeer Nederland vindt dat gevaarlijk verwarrend. Het „statement” komt bovendien op één van de drukste kruispunten in de stad te liggen, tegenover De Bijenkorf, waar het nu al een kunst is heelhuids naar de overkant te komen.

Een ideetje van GroenLinks. GroenLinks Utrecht liet zo’n hippe ‘Abbey Road-foto’ maken, naar die Beatles-platenhoes op dat Londense zebrapad. Ze verkochten het plan ook behendig: Utrecht kan deze zomer tijdens een homofestival met wat gekleurde strepen laten zien hoe ‘homovriendelijk’ de stad is. Dat het college van burgemeester en wethouders zo gemakkelijk instemde, houdt uiteraard geen enkel verband met een bungelende burgemeester die niet kon voorkomen dat een homostel de Utrechtse vinexwijk werd uitgetreiterd.

Ik zal wel weer „cynisch” zijn, om in GroenLinks-termen te blijven, maar ik heb er wat moeite mee om symbolisch aan kostbare citymarketing te doen, nu ik weet dat we homo’s in Nederlandse asielzoekerscentra intussen gewoon stilletjes alle mogelijke stereotype, vernederende vragen laten beantwoorden. Philip Tijsma van COC Nederland somde aan de telefoon desgevraagd de voorbeelden op van antwoorden waarmee asielzoekende homo’s volgens hun advocaten hun seksuele geaardheid aan de IND moeten bewijzen: een Senegalees die „nog maar net uit de kast was” moest namen kunnen noemen van bekende homoseksuele Nederlanders. Een man die uit een piepklein dorp op het Nigeriaanse platteland kwam werd geacht internationale homosymbolen, zoals de regenboog, te kennen. En veel asielzoekers wordt gevraagd seksuele handelingen in detail te beschrijven. Een vreemdelingenadvocaat die me benaderde, kent een asielzoeker die zelfs een homemade video liet zien – en nog werd afgewezen.

Geen regenboogzebrapad in Nederland zal dát zichtbaar willen maken.