Onder die absurde dialogen broeit de scheidingspijn

Theater

Mijn slappe komedie voor vier mensen, een handjevol personeel en een tafel die niet vrijkomt, door Via Rudolphi Theaterproducties: Tournee t/m 9/6. Inl.: viarudolphi.nl****

Onwennig staan ze gevieren te wachten. Ze staren naar hun schoenen, de handen in hun zakken. Twee exen hebben net hun nieuwe partners aan elkaar voorgesteld en zijn samen in een restaurant om nog wat spullen te verdelen. Er zijn gezelliger situaties denkbaar. En dan komt er ook maar geen tafel vrij.

De meesterverbeelders van de onbeholpenheid zijn terug. Theatergroep Carver moest door bezuinigingen eind januari afscheid nemen van haar publiek, maar gelukkig bleek er geld over om met enkele kernleden nog een nieuwe theatertekst van Magne van den Berg te spelen.

Mijn slappe komedie voor vier mensen, een handjevol personeel en een tafel die niet vrijkomt blijkt een ideaal Carverstuk. De absurde dialogen draaien om niet veel meer dan een caravan, een opvallende blouse en vegetarische geitenkaaskroketjes, maar onder die onderwerpen blijkt veel opgekropt verdriet en frustratie te liggen. Als de verbitterde Louise (Raymonde de Kuyper) lang genoeg doorzeurt, barst haar ex Ben (Aat Ceelen) in woede uit en zijzelf in tranen. Hun partners (Leny Breederveld en René van ’t Hof) kijken verbaasd toe.

Van den Berg componeerde haar tekst als een minutieus muziekstuk met veel herhaling en korte zinnen. De acteurs brengen die met een goed gevoel voor timing en metkleine gebaren, zoals een nerveuze trek van een sigaret en gerommel in een handtas. De sobere regie van Aat Ceelen en Beppie Melissen (eindregie) laat daarvoor ook alle ruimte. Zij plaatsen de acteurs in wisselende tableau vivants, waarin de exen, partners, mannen en vrouwen betekenisvol tegenover of bij elkaar staan. Dit smaakt naar meer Carvertoetjes.