Ja, Dijsselbloem deed het heel goed

De kritiek op het Europese werk van Dijsselbloem is niet mals. Melvyn Krauss wijst op blunders, het commentaar in The Financial Times juicht hem daarentegen toe.

Jeroen Dijsselbloem kreeg alom kritiek op zijn suggestie dat de eurozone met Cyprus een nieuwe weg is ingeslagen, door de last van toekomstige bankfaillissementen bij de beleggers in banken en niet bij de belastingbetalers te leggen. Als hij bereid is zijn beloften na te komen, verdient hij het juist te worden toegejuicht. Dijsselbloem heeft beklemtoond dat Cyprus een geval apart is, maar de algemene aanpak is duidelijk in aanzien gestegen nu de belangrijkste landen reddingsmoe worden.

Deze ommekeer komt geen moment te vroeg. Vergeet niet dat de schuldeisers (onder leiding van Duitsland) maar al te bereid waren de beleggers in banken te laten redden door de belastingbetalers, toen deze belastingbetalers Ieren waren en de beleggers hun eigen banken, verzekeraars en pensioenfondsen. Nog maar een paar maanden geleden gebruikte Dijsselbloem overheidsgeld om verliezen te dekken die de crediteuren van SNS Reaal hadden moeten treffen.

Als de omslag serieus is, heeft het bankenstelsel van de eurozone een beter uitzicht op genezing dan het lange tijd heeft gehad. De markt zal de sterke van de zwakke banken onderscheiden. Wie zijn risico’s goed beheert, wordt beloond in plaats van gestraft voor de zonden van andere bankiers. Maar Dijsselbloem heeft het mis als hij meent dat hiermee het Europees Stabiliteitsmechanisme overbodig kan worden, het geld waarmee landen en banken in de eurozone in nood hulp kan worden geboden. De politieke leiders kunnen nog altijd andere probleembanken te groot vinden om failliet te gaan. Dan horen ze ook de kosten te delen om zulke banken overeind te houden. Ook een niet-systeembank heeft in een overgangsperiode geld nodig om door middel van een herstructurering de goede delen in bedrijf te houden.

Dijsselbloem moet zijn collega’s de consequentie van de nieuwe aanpak inprenten: de regels die de Europese Commissie voorstelt voor de afwikkeling van banken verdienen meer urgentie. Het plan om overal binnen de EU bail-in-regels te eisen, waarin sector en klanten meebetalen, moet worden versneld. De belangrijkste landen moeten pogingen steunen om in heel Europa een doeltreffend depositogarantiestelsel in te voeren. Spaarders die onder de garantie vallen, zouden ook formeel boven andere preferente crediteuren moeten worden gerangschikt. Daarmee worden depositogaranties geloofwaardiger, en dat helpt weer om de schade te herstellen die de inmiddels ingetrokken belasting op Cypriotische spaartegoeden heeft aangericht.

©The Financial Times