recensie

Fantasy

The Host

Regie: Andrew Niccol. Met: Saoirse Ronan, Diane Kruger, William Hurt. In: 88 bioscopen. ***

Nadat ze even klaar was met de vampiers van haar dweepromantische Twilight-serie, bedacht mormoonse schrijfster Stephenie Meyer tijdens een autorit van Phoenix naar Salt Lake Cityweer een nieuw coming-of-age-verhaal over een meisje dat door twee jongens wordt begeerd. Of zijn het twee meisjes? Een stoffelijk en een onstoffelijk wezen? De setting is de nabije toekomst. Dankzij de komst van aliens is een aards paradijs van vrede aangebroken. Alleen jammer dat ze de lichamen van de aardbewoners hebben geannexeerd. Soms blijft iets van de oorspronkelijke persoonlijkheid bewaard, waarna zich tussen de zielparasiet en het bewustzijn een schizofrene strijd afspeelt. Dat klinkt intrigerender dan het is. Stephenie Meyer is een merk. En dus moest The Host een soort Twilight met aliens worden, en vooral met dezelfde ontluikende erotische verlangens. Helaas zijn steriele aliens een stuk minder sexy dan smachtende vampiers. Vanaf het moment dat Melanie ontdekt dat haar lichaam door een buitenaardse ‘Wanderer’ is overgenomen, gaat het om de vraag wiens lichaam het is, dat naar de eerste kus van vriendje Jared smacht. Als The Host in de jaren 50 was gemaakt, dan hadden we hem nu kunnen herontdekken als een van die interessant mislukte genrefilms. Ondanks al z’n pretenties en z’n alle-leeftijden-kuisheid. B-films van vroeger vlogen tenminste nog eens uit de bocht, omdat ze een speeltuin waren voor alles wat in een A-film niet kon of mocht. Maar big budget Hollywood maakt het bijna onmogelijk voor regisseurs om hun stempel te drukken. Niccol komt zo ver als mogelijk. Maar dat is niet genoeg. Stephenie Meyer is een multinational, en die nemen geen risico’s – nog afgezien van de vraag hoe groot haar artistieke kwaliteiten echt zijn. Niccols visie zitgevangen in het lichaam van de filmindustrie.