Performances over alledaagse besognes

Feiko Beckers: My Rock is also your thing. T/m 12 april in Galerie Jeanine Hofland, De Clercqstraat 62, Amsterdam. Wo t/m za 13-18u. Inl: jeaninehofland.nl****

Sommige kunstenaars zijn filosofen die geen filosofie hebben gestudeerd. Zij mogen het wiel opnieuw uitvinden, schilderen, benoemen, koesteren. Zo’n kunstenaar is Feiko Beckers (Witmarsum, 1983), die een geheel eigen stijl heeft gevonden binnen het genre van de performance. Een eigen stijl en een eigen toon, niet zo verheven of geëxalteerd als die van een grande dame als Marina Abramovic, maar losjes, grappig, pesterig.

In galerie Jeanine Hofland in Amsterdam exposeert Beckers nu de sets van drie performances, plus twee foto’s waarop ook rekwisieten en acteurs uit die performances te zien zijn. Foto’s of filmbeelden van die performances krijgen we niet te zien, al bestaan die wel. Maar die performances werken misschien vooral live, met publiek. Wel krijgt de bezoeker van de galerie een telefoon waarop de performances te horen zijn. De audio, de rekwisieten en de foto’s zorgen ervoor dat het verlangen een performance van Beckers bij te wonen groeit – een tantaluskwelling is het niet, maar voor een zwakke versie van die toestand bestaat volgens mij geen woord. Tantaluskwellinkje dan maar.

Beckers heeft het in het werk Advantages and Disadvantages (2012) zelf over Sisyphus, en in de galerie staat een gestileerde trap met een gestileerd rotsblok. Wie dit rotsblok in de performance omhoog duwt, wordt uit het geleverde materiaal niet duidelijk. Je had er toch bij moeten zijn. Maar tekst en beeld zijn goed genoeg om dat te willen, erbij zijn.

Als filosoof lijkt Beckers soms tot de sofisten te behoren. Via kwinkslagen en grapjes zet hij de taal naar zijn hand om precies dat te betekenen wat hij wil en zo doet hij het ook met beeld; trappen en tafels doen bij Beckers onverwachte dingen. Wat precies moet net als bij een mop geheim blijven. Dit zijn in ieder geval performances met een sterke frappe.

Wel is het wonderlijk om zulk zwaar geschut ingezet te zien bij alledaagse besognes als het verhuizen van een ijskast; die combinatie is gek krachtig. Soms doet Beckers’ vader of moeder mee aan de voorstelling, en dat is niet altijd tot hun genoegen, lijkt het. Vaak gaan de performances over slagen en falen en hoe het een op onverwachte wijze in het andere kan veranderen.