Dijsselbloem moet juist worden toegejuicht

De Nederlandse minister van Financiën en voorzitter van de eurogroep Jeroen Dijsselbloem heeft alom kritiek gekregen op zijn suggestie dat de eurozone met Cyprus een nieuwe weg is ingeslagen om de last van toekomstige bankfaillissementen bij de beleggers in banken en niet bij de belastingbetalers te leggen. Als hij bereid is zijn beloften na te komen, verdient hij te worden toegejuicht, niet uitgejouwd.

Dijsselbloem heeft wel heftig beklemtoond dat Cyprus een geval apart is (van een ‘sjabloon’ sprak hij niet), maar de algemene aanpak is duidelijk in aanzien gestegen nu de kernlanden reddingsmoe worden. Deze ommekeer komt geen moment te vroeg. Vergeet niet dat de schuldeisers onder leiding van Duitsland maar al te bereid waren om de beleggers in banken door de belastingbetalers te laten redden toen deze belastingbetalers Ieren waren en die beleggers hun eigen banken, verzekeraars en pensioenfondsen. Nog maar een paar maanden geleden gebruikte Dijsselbloem overheidsgeld om verliezen te dekken die de crediteuren van SNS Reaal hadden behoren te treffen.

Maar als de omslag serieus is, heeft het bankenstelsel van de eurozone een beter vooruitzicht op genezing. De markt zal de sterke van de zwakke banken onderscheiden en de juiste prikkels herinvoeren. Wie zijn risico’s goed beheert, zal worden beloond in plaats van worden gestraft voor de zonden van andere bankiers.

Maar Dijsselbloem heeft het mis als hij meent dat hiermee het Europees Stabiliteitsmechanisme overbodig kan worden. De leiders kunnen nog altijd andere probleembanken te groot vinden om failliet te gaan . Dan horen ze ook de kosten te delen om zulke banken overeind te houden. Ook een niet-systeembank heeft in een overgangsperiode middelen nodig om door middel van een herstructurering de goede delen in bedrijf te houden.

Dijsselbloem moet zijn collega’s de consequentie van de nieuwe aanpak inprenten, namelijk dat de voorgestelde regels van de Europese Commissie voor de afwikkeling van banken meer urgentie verdienen. Het plan om overal binnen de EU bail-in-regels te eisen, moet, zoals Berlijn heeft betoogd, worden bespoedigd.

Ook moeten de kernlanden de pogingen steunen om over heel Europa een doeltreffend depositogarantiestelsel in te voeren. De Commissie wil nationale regelingen om elkaar financiële steun te verlenen. Spaarders die onder de garantie vallen, zouden ook formeel boven andere preferente crediteuren moeten worden gerangschikt. Daarmee zouden depositogaranties geloofwaardiger worden, en dat zou weer helpen om de schade te herstellen die de inmiddels ingetrokken belasting op Cypriotische spaartegoeden heeft aangericht.

©The Financial Times