Column

Een goed leven

Veel mensen lopen rond met een vaag gevoel van gemis, alsof er iets aan hun leven ontbreekt dat hen gelukkiger zou kunnen maken. Sinds kort weet ik een remedie: de elektronische enkelband.

Ik deel het enthousiasme van staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie voor de aanschaf van deze band. Jammer alleen dat hij zich er nu pas toe bekeert, daardoor is veel tijd onnodig verloren gegaan. Toen hij nog maar een eenvoudig Kamerlid voor de VVD was, had hij weinig waardering voor de enkelband. Een boef zette je niet met een biertje op de bank. Het sluiten van gevangenissen, door zijn voorganger Albayrak voorgesteld, noemde hij zelfs een ‘waanzinnig plan’. Maar gelukkig wordt elke politicus onder druk een vloeiblad, en dus mag de enkelband nu weer wél en gaan we gevangenissen sluiten alsof het lastige kraakpanden zijn.

Mijn zegen heeft hij. De enige reden waarom ik geen misdadiger geworden ben, was het vooruitzicht van een verblijf in de gevangenis. Elke morgen vroeg op, een uurtje luchten, zakjes plakken, af en toe verkracht worden door de sterkste gevangene – niet helemaal mijn kop thee.

Met de opmars van de elektronische enkelband wordt alles anders. Ik weet dat er mensen overmatig bezorgd zijn over de psychische gevolgen ervan voor de enkelbandhouder, maar ik kan ze verzekeren dat het reuze zal meevallen.

Een sociaal isolement? Komaan, ik heb voldoende vriendjes (‘vrindjes’ zeggen ze in de VVD) in ‘het milieu’ die straks met graagte een kaartje bij mij thuis komen leggen. Dan zitten er minstens vijf boeven met een biertje bij mij op de bank. En maar lachen om die maffe Teeven! Maar het is niet de bedoeling dat we onze tijd alleen maar in ledigheid doorbrengen, je kunt ook wat van elkaar opsteken. Af en toe nodigen we Holleeder uit voor een lezing over afpersingstechnieken en kidnapkandidaten. Bram Moszkowicz laten we praten over juridische kneepjes, tegen betaling eventueel, want misschien heeft hij tegen die tijd wel een extra centje nodig.

Teeven heeft gezegd dat hij de enkelband vooral wil toepassen bij gewelddadige overvallers, daders van huiselijk geweld en zedendelinquenten. Dat klinkt redelijk. Probeer maar eens een gewelddadige overval te plegen met zo’n kloteband aan je enkel! Bij een zedendelict ligt het hopelijk wat anders, die band gaat toch alleen om je enkel?

Nu ik erover schrijf voel ik me steeds enthousiaster worden over die enkelband. De mogelijkheden om er een goed leven mee te leiden, lijken me bijna onbegrensd. Misschien ga ik zelfs juist delicten plegen om in aanmerking te komen voor zo’n band. Beseffen we wel dat er geen beter alibi denkbaar is dan die band? Ik bedoel nu een alibi om thuis geen vervelende dingen te hoeven doen.

Mijn vrouw zal voortaan zelf alle boodschappen moeten doen. Het vuilnis buitenzetten? Een dakpan verleggen? Het logeerbed naar de schuur sjouwen? De oude kranten en de lege flessen wegbrengen?’s Avonds gauw even een pizzaatje halen? Sorry, schat, mijn band!

Ik hoef voortaan ook niet meer elke dag in het bad. Zo’n band gaat roesten van al dat water en hij beschadigt de kuip. Nog prettiger is dat ik niet meer naar vervelende verjaarsvisites hoef, en dat ik thuis elk ongewenst bezoek kan weigeren. Willen de Jansens komen? Maar lieverd, hoe leggen we die band dan uit?

Vroeger was ik geneigd naar bandeloosheid, maar daar ben ik helemaal van teruggekomen.