Petitfourtjes over internationale economie

Aan publicaties, artikelen, meningen, blogs en oneliners over de eurocrisis is geen gebrek. Sterker nog: ze zijn zo uitbundig aanwezig dat er eerder een selectieprobleem is voor de lezer die zich regelmatig wil informeren.

Omdat de crisis, in dit geval de lopende aflevering Cyprus, niet alleen een economisch, maar ook een politiek en cultureel fenomeen is, zijn elk commentaar en elke analyse vrijwel per definitie gekleurd – ook al gaan ze vaak gehuld in schaapskleren. Het gaat er dus om een zo breed mogelijk palet van meningen aan te boren, van goed geïnformeerde heethoofden tot hier en daar een commentator die het koel probeert te houden. Boekentips zijn daar niet bij: de crisis is in volle ontwikkeling en het gaat er in de kwestie-Cyprus om de zaken zo goed mogelijk bij te houden terwijl ze zich ontwikkelen. Volledigheid is hier niet de bedoeling. Volstaan moet worden met een selectie, die zeker niet uitputtend is en zeker onrecht doet aan niet-vermelde bronnen.

Allereerst is er de belangrijkste publicatie voor de financiële wereld, en dat is zonder twijfel de Financial Times. Veel commentaren zijn verplichte literatuur, waaronder dat van Wolfgang Munchau, die ook een eigen blog heeft onder de noemer Eurointelligence.

Verder is er Martin Wolf, de huiseconoom van de FT. Die is enkel via de krant te verkrijgen. Een gratis proefabonnement kan via de website worden afgesloten en geeft recht op een bepaald aantal stukken per maand. Gewoon inschrijven. Voor de papieren FT geldt wat jonge NRC-economieredacteuren wordt aanbevolen: lees altijd de twee voorlaatste pagina’s van het tweede katern, over de financiële markten. Die lopen vaak vooruit op de analyses en commentaren meer vooraan in de krant.

Ronduit Keynesiaans is Nobelprijswinnaar Paul Krugman, die schrijft in de New York Times (en haar dochter, de International Herald Tribune). Krugman heeft een eigen blog, gratis, en is te volgen op Twitter. Hij biedt scherpe analyses, wel wat eenzijdig, maar altijd goed geschreven. Nadeel: Krugman is surrounded by idiots en maakt daar zelden een geheim van.

Evenwichtiger is Carsten Brzeski, een econoom bij ING die blogt over de Duitse en de Europese economie. Soms in het Nederlands, maar meestal Engels. Brzeski’s mening is niet noodzakelijk dezelfde als die van zijn bank.

Nog meer nuchterheid, en verscheidenheid, is er bij Bruegel, een Brusselse denktank waarvan de leden dagelijks bloggen. Gewoon via de website. Wie dieper wil gaan is er het aan de Financial Times verbonden blog Alphaville. Creatief, een tikje speculatief, maar af en toe zeer vermakelijk.

En vergeet via Twitter de dagelijkse ‘best of the web’ van Lucas Daalder (@ldaalder) van Robeco niet. Niet alleen over de eurocrisis, maar een dagelijks bord met petitfourtjes over de internationale economie. Niet zonder humor. En dat mag ook best op zijn tijd, in een crisis als deze.