Moe van apocalyptische omstandigheden

De Slowaak Peter Sagan won de 75ste editie van Gent-Wevelgem. Vanwege het winterweer werd de klassieker ingekort. „Het is overal dikke miserie.”

Mooie show van Peter Sagan ter viering van zijn indrukwekkende zege in Gent-Wevelgem. Op de eindstreep het voorwiel de lucht in tillen en op één wiel verder. „Ik wilde het al eerder doen, maar na een sprint is het lastig.” Nu kwam hij na een korte solo alleen aan; alle tijd om met een wheelie de eerste klassiekerzege in zijn carrière op te vrolijken. Alleen lukte het niet direct.

De 23-jarige Slowaak deed zijn acrobatische act al eens in de Tour tijdens de klim naar La Plance des Belles. In de Vuelta zelfs tegen de steile wand van de Angliru. Maar in de 75ste editie van Gent-Wevelgem had de ijzige oostenwind, die de gevoelstemperatuur deed zakken tot min vijftien graden, zelfs de uitblinker gesloopt. Zijn voorwiel ging meteen weer naar de grond. „Ik was te moe om het goed te doen. Dus moest ik het een tweede keer proberen.” Pas toen reed Sagan alsnog op zijn achterwiel door de Vanackerestraat, één hand aan het stuur.

Hoezeer dit klassieke voorjaar ook wordt geteisterd door winterse omstandigheden, de wedstrijden zijn er niet minder boeiend om. In de aanloop naar de honderdste Ronde van Vlaanderen, aanstaande zondag, tonen de toppers zich volop. Is Fabian Cancellara favoriet voor Vlaanderens Mooiste, na zijn solozege in de E3 Prijs Harelbeke? Sagan, toen tweede, staat na zijn winst in Gent-Wevelgem minimaal op gelijke hoogte. „De groten weten dat ze in de kou veel moeten koersen om kilometers te maken”, zegt Hilaire Van der Schueren (Vacansoleil), de langst dienende ploegleider van het peloton. „Ik heb nooit meegemaakt dat het zo’n lange periode zo koud is. Bizar.”

Koersdirecteur en oud-prof Frank Hoste besloot zaterdag al om zijn jubileumeditie met 47,4 kilometer in te korten tot ongeveer 192 kilometer, met de start in Gistel in plaats van Deinze. Het bleek een gelukkige ingreep. Vrijwel overal in België viel in de nacht voor de koers sneeuw, maar niet op het overgebleven parcours. En het peloton had het de laatste tijd zwaar genoeg, vond Hoste. „De renners zijn de apocalyptische omstandigheden beu.”

Al was er bij de start ook tijd voor grappen. Wereldkampioen Philippe Gilbert zette wollen oorwarmers op. Taylor Phinney maakte van de busreis van Deinze naar Gistel gebruik om te twitteren. „Weet iemand of we La Manie nog doen”, verwees de Amerikaan ironisch naar een beklimming in Milaan-Sanremo, waar de wedstrijd vorige week werd onderbroken wegens sneeuwval.

„Het is behelpen voor iedereen”, zei Tom Boonen tegen de Vlaamse tv. „Het is een heel slecht jaar. Overal waar je komt is het dikke miserie.” Zelf reed het Vlaamse wieleridool voorin, tot hij 66 kilometer voor de finish tegen een stoeprand knalde, ten val kwam en moest opgeven. „Mijn knie is gezwollen, we moeten zien hoe de reactie is.”

Cancellara viel uit, Geraint Thomas. En wat te zeggen van de pech die de Lottoploeg trof? Jürgen Roelandts werd aangereden door een volgauto, de verrassende Jens Debusschere reed lek. Beiden stapten na afloop huilend in de ploegbus.

Gent-Wevelgem mag minder prestige hebben dan de topklassiekers, Sagan greep alle scherprechters aan om zijn klasse te tonen. Op 90 kilometer van het einde spotte hij met de wetten van het waaierrijden. Moet je in een groep blijven rijden, schuin achter elkaar, om de harde zijwind te trotseren? De kopman van de Italiaanse ploeg Cannondale ramde gewoon in zijn eentje weg uit de tweede groep en reed zo naar de eerste groep. Uitgerekend in De Moeren, een open gebied dat bekend staat als ‘de universiteit van het waaierrijden’.

In de heuvelzone liet Sagan tijdens de tweede passage van de Kemmelberg de groep met favorieten kraken. Om even later met elf man weg te zijn voor in de beslissende vlucht. Onder de Menenpoort bij Ieper door. Van 51 kilometer gemiddeld in het eerste uur tot een snelheid van hooguit nog veertig per uur tegen de wind naar Wevelgem. Maar wel kracht en inzicht genoeg voor de beslissende demarrage op vier kilometer van de finish. Met de kleine versnelling.

„Dit is wellicht het begin van het tijdperk-Sagan”, sprak koersdirecteur Hoste. Hij maakte een vergelijking met de jonge Bernard Hinault, die in 1978 zijn eerste grote koers won in Gent-Wevelgem.

Sagan zelf – die 41 profzeges behaalde, waaronder vorig jaar drie Tourritten en de groene trui – keek ook al naar de toekomst. „Gent-Wevelgem is niet zo groot als Milaan-Sanremo, Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix. Maar deze zege breekt misschien het ijs voor de rest.”