Generaal riskeert ‘hel’ met rentree

De vroegere sterke man van Pakistan, generaal Musharraf, is terug en wil aan de verkiezingen meedoen. Niemand vreest hem meer.

Pervez Musharraf, gisteren bij zijn aankomst in Karachi: „Ik ben niet bang. Ik vrees alleen God”. Foto AP.

In 1999 wist hij de macht te grijpen na een dramatische vliegtuiglanding. Afgelopen zondag had de aankomst in Pakistan van generaal en oud-president Pervez Musharraf op het vliegveld van Karachi minder allure.

De terugkeer van de voormalige militaire heerser uit een door hem zelf verkozen ballingschap vond plaats te midden van doodsbedreigingen. De Pakistaanse Talibaan kondigden aan dat moordcommando’s hem „naar de hel” zouden sturen. Talal Bugti, een politiek leider uit de roerige provincie Baluchistan, eiste dat Musharraf wordt onthoofd wegens de moord op zijn vader, Nawab Akbar Bugti, een leider in Baluchistans separatistische opstand.

Eind 2001 besloot Musharraf de zijde van de Amerikanen te kiezen tegen de Afghaanse Talibaan en al-Qaeda. Sindsdien zijn Pakistaanse moslimmilitanten in oorlog met de overheid. De oud-legerleider, die in 2008 aftrad, staat hoog op hun dodenlijst. Al twee tweemaal overleefde hij een moordaanslag.

Ook de rechterlijke macht is zijn vijand. Het Hooggerechtshof gelastte zijn arrestatie wegens de schorsing van opperrechter Iftikhar Chaudry in 2007. Ook lopen arrestatiebevelen tegen hem wegens de moord op Bughti en de moordaanslag op Benazir Bhutto in 2007. Het Hooggerechtshof meent dat Musharraf haar verdacht weinig bescherming bood. In de weken voor zijn terugkeer kreeg Musharraf borgtocht in alle drie zaken. Die heeft echter een beperkte geldigheid.

Musharraf keerde terug om met zijn nieuwe partij All Pakistan Muslim League (APML) deel te nemen aan de nationale verkiezingen op 11 mei. Hij werd opgewacht door honderden aanhangers. Geen aantallen die indruk maken in het tumultueuze Pakistaanse politieke landschap. Een dag eerder kreeg Imran Khan, cricketlegende en oppositioneel politicus, zo’n 150 duizend aanhangers op de been, terwijl zijn partij slechts de derde van het land is.

Het is voor het eerst dat in Pakistan verkiezingen de overgang markeren tussen twee democratische regeringen. Vier keer namen de strijdkrachten de macht over. Musharrafs staatsgreep in 1999 gebeurde na de kort durende Kargil-oorlog tegen India, die Pakistan begon, maar slecht voor het land afliep. In het conflict traden de strijdkrachten eigenmachtig op. Toen premier Nawaz Sharif probeerde de generaals in het gareel te krijgen, raakte hij in conflict met Musharraf, destijds de hoogste militair. Sharif ontsloeg hem toen hij in het buitenland was. Musharraf nam een vlucht terug, maar kreeg pas toestemming te landen toen de kerosine bijna op was. Zodra hij voet aan de grond had, grepen zijn generaals de macht.