Eerder boos over domheid dan over slechtheid

Zien

Interview

Heldrings dagen. Een laatste gesprekNed. 2, 23.00 - 23.40 uur

„Als ik dertig jaar eerder was weggegaan had er geen haan naar gekraaid.” Aldus J.L. Heldring, sprekend met journalist Frénk van der Linden over de ophef rond het stoppen van zijn column ‘Dezer dagen’ in NRC Handelsblad, nu bijna een jaar geleden.

Relativering van zijn roem past bij de analytische en cerebrale stijl die Heldring eigen is. En hij heeft gelijk: veel aandacht ging uit naar de opmerkelijke cijfers. Geboren in 1917, werkzaam bij NRC sinds 1945, columnist sinds 1960. 52 jaar lang columns, dat is nogal wat. Maar er is meer, en dat komt ruimschoots aan bod in deze zeer onderhoudende productie van Gisèla Mallant.

Heldring spreekt vrijuit over zijn in materieel opzicht bevoorrechte, maar emotioneel armoedige jeugd. Slimheid was thuis de norm, en nog altijd maakt hij zich eerder boos over domheid dan over slechtheid. „Slechte mensen kunnen nog buitengewoon intelligente dingen zeggen.” Van der Linden schroomt hij niet om Heldring te vragen naar zijn NSB-sympathie als gymnasiast. Het heden komt ook voorbij: „De economische voordelen van Europa heb ik nooit betwist, maar een politieke eenheid komt er niet.” De wereld is niet mooi, maar J.L. Heldring kan er mooi over spreken.

Mark Duursma