Column

De zinnetjes van Goos

Peter Blok en zijn jonge alter ego in ‘Volgens Robert’.

Toneelschrijver Maria Goos is heel goed in dialogen, vooral in puntige, lichte wanhoop suggererende zinnetjes. De samen met haar man Peter Blok geschreven dramaserie Volgens Robert (VARA) staat er vol mee.

„Er is er maar één die de regie voert, en dat ben ik!”, heette de aflevering van gisteren. Die werd uitgesproken door Blok als Robert Finkelstein, de huisarts in een professionele en huwelijkscrisis, die evident geen enkele controle meer heeft over zijn leven. De therapie met zijn vrouw Jacqueline (Jacqueline Blom) ontlokt haar de verzuchting: „Het is allemaal zo anti mij!”

De serie begon dan ook plompverloren met de klap die Robert aan haar uitdeelde, schijnbaar redeloos. Ze gooit hem resoluut de deur uit en hij betrekt het appartement van Jeroen en Reinie, goede vrienden, die een tijdje naar Mali zijn. Het kost het onnozele buurmeisje (Hannah Hoekstra) weinig moeite de dokter te verleiden, zoals ze al eerder met Jeroen had gedaan. Daarom zit die nu met Reinie in Mali.

Aan de clichématige wedergeboorte van een huisarts in de armen van een studente valt voor regisseur Joram Lürsen (Alles is liefde, Alles is familie ) minder eer te behalen dan aan de meewarige reacties van zijn omgeving. Maar gelukkig is Volgens Robert een anti-realistische romantische komedie. Zo duikt overal de gestalte op van Roberts psychiater (Tjitske Reidinga), met bril en notitieblok, vaak in gezelschap van een ernstige kleine jongen, in wie we Roberts alter ego vermoeden.

Bij het joggen stuit Robert op de psychiater, die zit te hengelen, zonder aas maar met een fles koude Chablis. Heeft het iets met liefde te maken, zijn nieuwe vlam? Natuurlijk niet, zegt het jongetje en gedrieën voeren ze daar aan de waterkant een gesprek over paniek en verzet, tegen de dood en tegen de verstandigheid van Jacqueline. Die begrijpt nog steeds niet goed wat er aan de hand zou kunnen zijn: „Als er zo veel van je wordt gehouden, wat doe je dan bij een heks?”

Het zijn zulke zinnetjes en de moed om het realisme los te laten die Volgens Robert gunstig doen afsteken tegen de heel aardige serie Divorce (RTL 4). In Volgens Robert weet je meestal niet of je moet lachen of huilen om het menselijk tekort. Het enige bezwaar wat ik tegen de serie kan bedenken is dat de afleveringen te kort en te kortademig zijn, maar dat was naar verluidt een beslissing van de omroep die het niet goed aandurfde met zo’n experimentele aanpak, en dus besloot tot halveren van elk deel.