Drie bands en een trein

Tournee per trein van drie folkbands door het Zuiden van de VS.

Big Easy Express Ned. 3, 20.55-22.10 uur

„It sure was a great ride to New Orleans”, zegt zanger en vioolspeler Ketch Secor van Old Crow Medicine Show in de muziekdocumentaire Big Easy Express. Zijn band heeft net samen met Mumford & Sons en Edward Sharpe & The Magnetic Zeros per trein de reis van San Francisco naar New Orleans gemaakt. „4500 kilometer, anderhalve week en de tijd van ons leven.”

Een treffende samenvatting van de reis én de film, al duurt de laatste maar een uur. Regisseur Emmett Malloy lijkt ook niet veel meer te willen vertellen. Over de drie folkbands of de prachtige route die ze met hun zilveren Big Easy-trein afleggen, geeft hij vrijwel geen informatie. Big Easy Express toont enkel wat er gebeurt als je drie gelijkgezinde bands op één trein zet.

Zo is er op ieder moment van de dag wel een treincoupé te vinden waar een groepje muzikanten – te herkennen aan hoedjes, giletjes of houthakkershemden – samen opzwepend bluegrass speelt. Nadat Mumfords & Sons halverwege de reis bezweet van een festivalpodium komen, stappen ze – gitaren en banjo’s nog in de hand – terug in de trein om tot vijf uur in de ochtend in de restauratiewagon door te spelen. „The best thing is, the music never stops”, zegt een van de mannen van Mumford & Sons.

Big Easy Express eindigt vrolijk wanneer iedereen uit de trein zich op het podium van New Orleans heeft gestapeld en ze samen een minutenlange, uitgelaten versie van het gospelnummer This Train is Bound for Glory brengen.

Terwijl de Big Easy weer wegtuft, blijft de kijker achter met een lamme voet van het op de maat meetikken.