Nu alleen nog even het bewijs

Soms komt het wel goed uit om griep te hebben. Zo had is een prima excuus om niet meteen te hoeven berichten over Climategate 3.0. Ik kon rustig afwachten wat er zou gebeuren, toen vorige week de derde tranche van de e-mails van bekende klimaatwetenschappers, die in 2009 werden gestolen van de servers van de University of East Anglia, is vrijgegeven.

De opwinding in sceptische kringen was bijzonder groot. Anthony Watts heeft een blog over het onderwerp bovenaan zijn website geplaatst, met de vermelding dat die daar voorlopig zal blijven. Al het andere klimaatnieuws is kennelijk ondergeschikt aan wat de nieuwste ontwikkelingen rond Climategate zullen opleveren.

FOIA, de schuilnaam van de hacker of hackers (hij/zij beweert alleen te hebben geopereerd, maar dat hoeft natuurlijk niet waar te zijn), heeft besloten om niet meer zelf het restant van de e-mails door te vlooien op misstanden, maar dat over te laten aan een selecte groep sceptici. Hij heeft hun het wachtwoord voor alle mails gegeven.

Nu er anderen over de schouders van FOIA kunnen meekijken naar de meer dan 200.000 e-mails, moeten de schandalen voor het oprapen liggen, zou je verwachten. Maar er is sinds vorige week nog verrassend weinig gebeurd. Je zou bijna denken dat FOIA zich realiseert dat Climategate helemaal is uitgemolken en dat hij ten einde raad de hele berg vrijgeeft, in de hoop dat anderen daarin eindelijk het bewijs van corrupte wetenschap ontdekken. FOIA schrijft: I don’t expect these remaining emails to hold big surprises.

De universiteit van East Anglia (UEA) heeft overigens gewaarschuwd dat degene die het wachtwoord publiceert strafbaar is:

The University has no desire to stifle debate around climate change but the University must take steps where information has been obtained illegally and to protect employees and students at the University as well as third parties from unnecessary harm arising from the unregulated and widespread disclosure of personal data.

Natuurlijk zijn er mensen die vinden dat het bewijs al lang op tafel ligt (de reactie van de UEA zullen zij ongetwijfeld ook als zodanig interpreteren). Maar gelukkig leven we in een rechtstaat en zijn de getroffen klimaatwetenschappers door commissies van wetenschappers en van politici, en ook door verschillende rechters vrijgepleit.

FOIA ziet dat anders. Hij kwam tot zijn daad, schrijft hij in een verantwoording, om de wereld te redden. Toe hij zich realiseerde dat het welzijn van miljarden mensen op het spel stond, kon hij natuurlijk niet anders dan zijn eigen veiligheid en de carrières van een handjevol wetenschappers daaraan ondergeschikt maken:

Briefly put, when I had to balance the interests of my own safety, privacy/career of a few scientists, and the well-being of billions of people living in the coming several decades, the first two weren’t the decisive concern. It was me or nobody, now or never.

Met toekomstig klimaatbeleid zullen miljarden, of liever gezegd biljoenen dollars gemoeid zijn, schrijft FOIA. En wie zijn daarvan de dupe, de armen natuurlijk. (they will take the hardest hit. No amount of magical climate thinking can turn this one upside-down.) Overigens is het grappig je te realiseren dat voorstanders van het uitgeven van die miljarden juist stellen dat de armen getroffen worden als beleid uitblijft.

Maar goed, nog even terug naar de verantwoording van onze held:

I couldn’t morally afford inaction. Even if I risked everything, would never get personal compensation, and could probably never talk about it with anyone. […] Even if I have it all wrong and these scientists had some good reason to mislead us (instead of making a strong case with real data) I think disseminating the truth is still the safest bet by far.

FOIA wist kennelijk al voordat hij de e-mails had gestolen absoluut zeker dat er sprake was van misleiding. De e-mails hoeven alleen nog maar even het bewijs te leveren.