Column

De weg terug omhoog

Oud-minister Uri Rosenthal in ‘Nieuwsuur’ (NOS/NTR).

Mediawoordvoerder voor de VVD Matthijs Huizing zegt deze week in Broadcast Magazine dat de publieke omroep (NPO) zich op kleinere doelgroepen moet gaan richten: „Het moet afgelopen zijn met de focus op boodschappers van 20 tot 49.” Met andere woorden: de NPO moet de heilloze concurrentie met de commerciële zenders stoppen.

Huizing haast zich daaraan toe te voegen dat er dan heus niet alleen maar opera en toneel zouden overblijven. Hij kan gerust zijn: die ramp heeft zich inderdaad nog niet geopenbaard. Maar er is wel een nu al zichtbare kentering, sinds NPO-voorzitter Henk Hagoort is gaan pleiten voor een nadruk op nieuws, evenementen en cultuur.

Zo heb ik al een tijdje de indruk dat het vlaggenschip van de actualiteiten Nieuwsuur (NOS/NTR) de koers enige graden aan het verleggen is. De bij de start van de rubriek beloofde historische impact en permanente spraakmakendheid is nooit waargemaakt. Ja, het is de meest betrouwbare en uitgebreide dagelijkse nieuwsuitzending, maar het verschil met andere actualiteitenprogramma’s is altijd gradueel gebleven. Ook in Nieuwsuur was er veel aandacht voor consumentenproblemen, zeldzame ziektes en de zorg van de gewone man over de kloof tussen hem en de politiek.

Maar sinds voormalig Nova-redacteur Joost Oranje via de hoofdredactie van NRC Handelsblad aan het hoofd van Nieuwsuur kwam te staan, zien we meer portretterende onderwerpen, meer onderzoeksjournalistiek en zelfs meer diepgravende sportitems. Het is zinvol om met voormalig minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal (VVD) op de dag van het staatsbezoek van de Turkse president Erdogan over het Lange Voorhout te gaan wandelen en terug te blikken op zijn samenwerking met de PVV.

Op de website De Nieuwe Reporter zei Oranje deze week: „Nieuwsconsumenten zijn slimmer dan wij vaak denken. [...] (Jong) publiek verleid je niet door te verleuken of geforceerd toegankelijk te worden. Wel door duidelijke keuzes te maken en die uit te leggen. En natuurlijk door kwaliteit te leveren. Weten waar je over bericht. Je verantwoorden als het fout gaat. Zoeken naar de nuance en niet steeds willen scoren.”

Dat is ondubbelzinnige taal. Er is hoop voor Hilversum. Met hun recente staaltjes slow television in De wereld draait door verbazen Adriaan van Dis en Kees van Kooten de jonge kijker met hun vergeten soort kwaliteit en de NPO vindt langzaam de weg terug omhoog.