‘Ouders Yunus aanvaarden geen hulp’

Yunus is misschien niet mishandeld, maar er zijn goede redenen om hem bij z’n pleegouders te houden, zegt Jeugdzorg.

„Afblijven, afblijven, afblijven”, scanderen demonstranten voor de Islamitische Universiteit in Rotterdam. Zo’n 150 mensen protesteerden er vanochtend tegen Bureau Jeugdzorg, dat de Turks-Nederlandse Yunus heeft ondergebracht bij lesbische pleegouders. Foto David van Dam

Het is niet aannemelijk dat Yunus en zijn broertjes door hun ouders waren mishandeld. Dat oordeelde het gerechtshof in 2007. Yunus woonde toen al niet meer thuis, sinds eind 2004 al niet, nadat hij met een gebroken arm in het ziekenhuis kwam. Volgens het hof had Jeugdzorg evenmin aangetoond dat het nodig was dat de kinderen nog elders woonden. Maar er zijn goede redenen dat Yunus nu niet thuis woont, zegt Hans Beelen, directeur van Bureau Jeugdzorg Haaglanden en Zuid-Holland.

Het hof oordeelde dat Yunus’ broertjes naar huis konden. Waarom Yunus dan niet?

„De vermoedelijke mishandeling was niet de enige reden voor de uithuisplaatsing indertijd. Er waren meer gronden, en die zijn steeds van toepassing geweest. Het hof heeft niet gezegd dat er niets aan de hand was, maar bepaald dat alle kinderen onder toezicht van jeugdzorg moesten blijven. Alleen over de twee oudere kinderen bepaalde het hof dat niet aannemelijk was dat de zorgen zo ernstig waren, dat ze niet terug naar huis konden.”

Wat waren dan de andere gronden voor de uithuisplaatsing?

„Er waren verschillende instanties die los van elkaar hun zorgen bleven uiten over dit gezin, waaronder de school. Een van de problemen is dat deze ouders geen hulp accepteren. Dat maakt het heel lastig om een kind te kunnen terugplaatsen. De rechter heeft na die uitspraak van het hof vastgesteld dat de affectieve en pedagogische kwaliteiten van dit gezin beperkt zijn, en dat zij onvoldoende besef hebben van hun verantwoordelijkheid als ouders. Dan is er dus een risico voor de kinderen. Maar het is moeilijk in te schatten hoe groot dat risico is, omdat de ouders niet meewerken aan onderzoek.”

Waarom kon Yunus niet terug naar huis, en de twee andere kinderen wel?

„Bij Yunus lag de zaak gecompliceerder. Hij was eerder uit huis geplaatst, en was jonger, een baby nog, toen dat gebeurde. Hij had aanzienlijk langer in het pleeggezin verbleven, en was gehecht aan zijn pleegouders. Terugplaatsing thuis is dan ingrijpend, en de rechter moet bepalen of dat in zijn belang is.

„De rechter bepaalde dat dit alleen kon na onderzoek naar de hechting van Yunus aan zijn pleegouders, en naar de pedagogische capaciteiten van zijn ouders. Maar zijn ouders hebben geweigerd om aan dat onderzoek mee te werken. Dat is ook belangrijk omdat na terugplaatsing de ouders begeleid moeten worden, en zij daar niet voor openstonden. Inmiddels heeft de rechter de ouders van Yunus ontheven uit de ouderlijke macht.”