Laagdrempelige dans, maar niet simpel

De Dutch Don’t Dance Division, ‘dansomnivoren die nergens voor terugdeinzen’, krijgt de Prijs van Verdienste van het Danserfonds.

In de Haagse Studio Pulchri grijpt een vrouw choreograaf Thom Stuart na de voorstelling bij zijn arm. Het duurt even voor ze woorden kan vinden. „Prachtig, geweldig!” In Kreutzer, geïnspireerd op de gelijknamige composities van Beethoven en Janacek én de romans van Tolstoj en Margriet de Moor, neemt Stuart het publiek mee door de zalen van Pulchri en laat het getuige zijn van een fatale, jaloerse hartstocht, tot leven gebracht door vijf jonge dansers en vijf musici. Ademloos volgen de galeriebezoekers hoe jonge liefde, decadente flirts, overspel en een crime passionnel moeiteloos te volgen zijn. De ‘moeilijke’ hedendaagse dans blijkt een open boek.

Zo willen Thom Stuart (37) en zijn echtgenoot en collega-choreograaf Rinus Sprong (53) dans brengen: laagdrempelig, begrijpelijk, maar niet simpel. De artistiek leiders van de Dutch Don’t Dance Division ontvangen er vandaag de Prijs van Verdienste voor van het Dansersfonds, de stichting van balletsterrenkoppel Alexandra Radius en Han Ebbelaar. Sprong en Stuart worden geëerd omdat ze, kort samengevat, omnivoren zijn die nergens voor terugdeinzen of hun neus voor optrekken. De DDDD speelt dus alles en overal: burlesque op de Parade, een community art Notenkraker in de kerk, danssolo’s op het Scheveningse strand en een overspeldrama in een gerenommeerde Haagse galerie, in samenwerking met Festival Classique. En niet in de laatste plaats: The Ultimate Dance Battle op televisie.

Sprong was als ‘balletchoreograaf’ een zogeheten dark horse in het RTL-programma maar bereikte wel de finale. Die hij volgens echte danskenners gewoon had moeten winnen, net als, een jaar later, Stuart. Maar dergelijke programma’s hebben nu eenmaal hun eigen wetten, en daar teken je voor, aldus Stuart. En ze hebben wel wat bereikt. Sprong: „Ik wilde De Stervende Zwaan gebruiken, waarbij ik me natuurlijk heb afgevraagd of ik dat nou wel moest doen, zo’n cliché. Denken wij. Maar vijftien miljoen mensen kennen het niet.” Stuart vult aan: „Mensen zeiden: wat een mooi liedje, wat is dat? Je moet zulke muziek laten horen op een manier die die kids aankunnen.”

Educatie is in 17 jaar DDDD deel van hun DNA geworden. Ze dirigeerden duizenden dansamateurs door de Haagse straten, werkten met amateurs én professionals in hun grote kerstproducties en hebben nu – Kreutzer is de lancering – ook een Junior Dance Division, waar ze academiestudenten een zo breed mogelijke oriëntatie op het vak geven, zowel danstechnisch en zakelijk als cultureel. Stuart: „Tolstoj kennen ze niet, en aan het lezen krijg je ze niet. Dan nemen wij ze mee naar de film Anna Karenina. Staan ze toch anders in de les.”

Kreutzer in Studio Pulchri, Den Haag nog t/m 24/3. Inl: www.dddd.nu