Grijze migratie

Ouders van een vriend vertelden mij bij een etentje dat ze overwegen een dorp te kopen in Zuid-Europa, samen met wat bevriende echtparen. Daar werven ze vervolgens personeel onder de lokale, nu nog werkloze bevolking: verpleegsters, koks, schoonmakers, chauffeurs, tuinmannen, die er tegen een schappelijke huurprijs mogen wonen. „En zo hebben we straks ons eigen bejaardenhuis, met alle denkbare voorzieningen en zorg. In een perfect klimaat, en met beter eten dan hier. Waarom zouden we in Nederland blijven?”

In Spanje staan honderden complete dorpen te koop. Kijk maar eens op pueblosabandonados.com, een soort Funda voor verlate Spaanse nederzettingen.

Ik denk dat deze formule gaat aanslaan en voorzie een wildgroei van dit soort geriatrisch neokolonialisme.

Misschien is het zelfs aan te raden dat onze overheid die dorpen alvast opkoopt en er uitzendbureautjes voor hulpverleners en bingo-organisatoren begint. Het zou het waanzinnige vergrijzingsprobleem dat op ons af komt iets kunnen verlichten, en tegelijkertijd de Zuid-Europese werkloosheid wat kunnen temperen.

Want wat gebeurt er als we het niet doen? Dan kopen de Hilton- en Hampshire-ketens die pittoreske dorpjes op, en blijven wij met al die oudjes zitten, die ons klauwen aan belastinggeld kosten en die zelfs te beroerd zijn hun eigen spaargeld op te eten om de zorg betaalbaar te houden. Deze week bleek dat ze massaal hun spaargeld wegsluizen nu ze hieruit volgens de nieuwe regels moeten bijdragen aan hun verzorgingshuis.

Net als voor de Cyprioten is het spaargeld heilig. In ons land tekent zich een tweedeling af tussen enerzijds degenen die lang hebben kunnen sparen in een tijd van hoogconjunctuur, en anderzijds degenen die amper kunnen sparen in een neerwaartse economie. Dat het virtuele zetelaantal van de partij van Henk Krol explodeert, is een duidelijk symptoom van de onderhuidse spanning, die op ontploffen staat.

De solidariteit tussen die twee groepen is miniem. De oudjes weigeren hun spaargeld af te staan om de puinhopen van de jongeren te dichten. De jongeren weigeren de zorgkosten op zich te nemen van al die oudjes die, zeker in Nederland, het meeste vermogen hebben.

Zeker als daar nog een stevige crisis bovenop komt (en die komt er), kan die kloof uitgroeien tot uiterst onfrisse proporties. Een burgeroorlog tussen generaties, uitgevochten op rollators en scootmobiels.

Wat ooit de autochtonen versus de immigranten was, wordt straks 65-plus versus 65-min. Dat voorkom je door van die 65-plussers migranten te maken. Op tweedehands.net zie ik een compleet dorp in Piemonte. Op eBay koop je een middeleeuws dorp in Toscane.

Minister Blok, doe nu een bod.

Christiaan Weijts is schrijver. Op deze plek schrijft hij elke donderdag over de actualiteit.