Film

Rhino Season

Rhino Season is een film tegen de vergetelheid. De Koerdische filmmaker Bahman Ghobadi liet zich inspireren door een waargebeurd verhaal over een Koerdische dichter, een vriend van zijn familie die tijdens de Iraanse Revolutie van 1979 werd opgepakt, pas na dertig jaar vrijkwam en ontdekte dat zijn familie al die tijd had gedacht dat hij dood was. We volgen de oude dichter die na zijn vrijlating in Turkije in ballingschap leeft. Hij is zijn stem kwijt. Ghobadi weeft een herinneringenlandschap vol beroete beelden. Vanaf de eerste scènes, waarin we de oude man door lange gevangenisgangen zijn vrijheid tegemoet zien gaan, hebben ze een nachtmerrieachtige kwaliteit. Sahel dwaalt door zijn nieuwe land, van zijn taal ontdaan. Maar tegelijkertijd spoken flashbacks uit zijn verleden door zijn hoofd: gevangenissen, martelingen, en soms een moment van ver weggestopte tederheid. Ze krijgen nieuwe, en onverwachte betekenissen door de echo van een vrouwenstem die fragmenten uit zijn poëzie reciteert.

Le Grand Soir

Le Grand Soir is een fraaie tragikomedie over de volstrekte onmogelijkheid om nog een revolutionair gebaar van enige betekenis te maken in het huidige kapitalisme. Beddenverkoper Jean-Pierre Bonzini is alles kwijt: vrouw, kind, baan. Als ultieme wanhoopsdaad besluit hij zichzelf in brand te steken in de supermarkt van een kleurloos winkelcentrum. Maar voordat hij goed en wel heeft vlamgevat, springt de sprinklerinstallatie al aan en is zijn wanhoopsactie alweer uitgedoofd. Zijn broer, die zich Not noemt, heeft het burgerbestaan al lang geleden opgegeven. Hij leeft op straat, troggelt bakjes yoghurt en blikken bier af bij passanten in het winkelcentrum en heeft crowdsurfen als zijn enige verzetje, tijdens optredens van de legendarische Franse punkband Les Wampas. Als zijn broer ook op straat komt, brengt hij hem de beginselen bij van het vrije leven, zoals hoe langzaam te lopen, als je toch alle tijd hebt.

Lore

Als haar vader, een Duitse SS-officier, aan het eind van de Tweede Wereldoorlog wordt gearresteerd en haar moeder zich bij hem voegt, zit er voor Lore en haar broertjes en zusje niets anders op dan vanuit het Zwarte Woud een barre tocht naar Hamburg te ondernemen, waar haar oma woont. Onderweg wordt ze geholpen door Thomas, tot wie zij zich sterk aangetrokken voelt. Als Lore in Thomas’ identiteitspapieren ziet dat hij Joods is, valt ze direct terug in door haar fascistische ouders aangeleerde ideeën en spuwt ze de bekende stereotypen uit. Hij is niet te vertrouwen, op geld belust, een inferieur, verachtelijk soort. Als kijker leef je mee met dit meisje vol antisemitische denkbeelden.