De scheids had het moeilijk, nu is de hele club geschorst

De scheidsrechter heeft ALTIJD gelijk, weten de leden van ZTS. Toch is de hele club na een incident geschorst. „Het zijn allemaal lieve jongens.”

Wat er ruim een maand geleden gebeurde in de wedstrijd bij Hercules Zaandam? Een speler van voetbalclub Zaandam Türk Spor (ZTS) krijgt na zes minuten een penalty tegen én een rode kaart. „Een veel te zware straf”, zegt ZTS-trainer Adnan Bay van de Turks-Nederlandse club. „Dat vonden niet alleen wij, maar ook onze tegenstanders.”

Even later wordt een speler van ZTS „het ziekenhuis in geschopt”. De ploeg komt met 5-2 achter. Drie minuten voor tijd treuzelt de tegenstander bij een corner, ook doordat de scheidsrechter debatteert over de plaats van de bal. Dat wekt irritatie. „Kutscheidsrechter”, roept een speler van ZTS. Er volgen twee rode kaarten voor het team, de wedstrijd wordt vervroegd beëindigd. Onder begeleiding verlaat de scheidsrechter het veld. Hij voelt zich bedreigd.

Ten onrechte, vinden ze bij ZTS. „Er kwam een aantal mensen de tribune af. Die waren niet op weg naar hem, maar naar de uitgang”, zegt bestuurslid Mehmet Demirci. Na afloop maakt voorzitter Ismail Halici excuses. „Ik heb hem de hand gedrukt. Hij zei: iedereen maakt fouten, ik ook.” De volgende dag verschijnt in een lokale krant een wedstrijdverslag. Niets bijzonders.

Het ZTS-bestuur was dan ook verbaasd toen het enkele dagen later via de media hoorde dat de KNVB het eerste elftal wegens wangedrag op non-actief had gezet. „Wij waren perplex”, zegt voorzitter Halici.

Het werd erger. Deze week kreeg ZTS te horen dat alle zes teams ruim een jaar zijn geschorst. Wegens „het leveren van commentaar en het collectief beledigen van de scheidsrechter en het schaden van de belangen van de KNVB en de voetbalsport”.

Er zijn eerder incidenten geweest. Een speler van het enige jeugdteam deelde november vorig jaar een karatetrap uit aan de scheidsrechter. Dat team werd door het bestuur uit de competitie genomen. Ook zijn spelers acht jaar en vijf jaar geschorst, en één voor het leven. „Wegens een slaande beweging”, zegt trainer Bay. De club zelf heeft zo’n driehonderd leden. Honderd van hen zijn spelend lid. Van hen is ongeveer een kwart door het bestuur op non-actief gezet.

Bij ZTS hangt de Nederlandse vlag halfstok. De leden vinden schorsing van een complete club buiten proportie. „Onvoorstelbaar. Het is moeilijk om dit psychisch en sociaal te verwerken”, zegt Halici.

Het is de vraag of de club zo’n schorsing overleeft. „De spelers zijn er kapot van”, zegt trainer Bay. Bestuurslid Demirci: „Ze gaan naar een andere club. Of ze stoppen. Hoe krijg je hen over anderhalf jaar weer bij elkaar?” De club gaat in beroep.

Met de schorsing „vernietigt” de voetbalbond volgens ZTS een sfeer van gezelligheid. Demirci: „Wij maken er hier altijd een feestje van. Ik zorg voor de barbecue. Leden van andere clubs ruiken het vlees en komen langs. ‘We komen niet om te voetballen’, zeggen ze.”

Voorzitter Halici rept van de gezellige „derde helft” en vertelt dat veel jongeren de bestuurskamer binnenlopen om te praten over hun leven. Demirci: „Het zijn allemaal lieve jongens.”

Wat sommigen op het veld uithalen, komt volgens Halici voort uit „persoonlijke problemen”. Daar helpen zware straffen niets aan. „Je moet de problemen oplossen.”

Aan gebrek aan gedragsregels kan het niet liggen. Op tafel liggen instructies voor leden. „Respecteer elkaar”. „Niet schelden, vloeken, spugen of pesten.” „Spreek elkaar aan op het niet naleven van de normen en waarden.” En: „De scheidsrechter heeft ALTIJD gelijk.”

De bestuursleden kennen de verhalen dat sommige clubs niet tegen ZTS durven te spelen. Bay: „Omdat wij in de media voor moordenaars worden uitgemaakt.” Volgens bestuurslid Demirci ligt het anders. „Er zijn dorpen in de omgeving die erg gesloten zijn, en liever niet tegen ons willen spelen.”

Wat hem stoort, is dat veel mensen vragen of de incidenten bij ZTS te maken hebben met de Turkse cultuur. Demirci: „Ons geloof en onze cultuur gaan uit van respect. Dus jongens die zulke dingen doen, hebben geen cultuur.”

Volgens Bay is de zware straf terug te voeren op „vieze politiek”. „Er is een kleine groep Nederlanders die anderen graag de schuld geven van alles. Vroeger waren het Molukkers. Daarna Surinamers. Later Marokkanen. Nu zijn de Turken aan de beurt.”

Demirci: „We noemen het geen discriminatie.”

Bay: „Ik noem het haat.”