Brieven

Te veel gelovigen

Bij de verkiezing van de nieuwe paus is vaak vermeld dat hij over 1,2 miljard gelovigen zou gaan. Voor Zuid-Amerika wil ik niet spreken, maar voor Europa zijn de getallen sterk overdreven. Kinderen van gelovigen – katholiek of hervormd in een van de vele varianten – worden op een leeftijd dat zij daar geen enkel besef van hebben gedoopt en zo direct tot een geloofsgemeenschap gerekend. Als zij zich in hun latere leven niets meer aan een kerk gelegen laten liggen, blijven zij toch ‘dooplid’. Ze hoeven daarvan niets te merken maar kunnen toch in de statistieken worden meegeteld. Ik heb zelf ervaren dat je nogal wat moeite moet doen dooplid-af te worden, hoewel dat per kerkgenootschap schijnt te variëren. De meeste mensen nemen de moeite niet.

J.James

Amsterdam

Tientje van Lieftinck voor Cyprus

Dat vooral malafide rekeninghouders in Cyprus zullen moeten meebetalen, lijkt onontkoombaar.

Na de bevrijding kampte Nederland eveneens met een enorm financieel tekort en met heel veel zwart geld, dikwijls geroofd van joden, en soms al weer belegd. In ‘45 begon Lieftinck een geldzuivering, die wonderbaarlijk goed gelukt is. Als dat toen kon, toen zelfs potloden en papier bijna niet voorhanden waren, dan moet dat op Cyprus nu, in de eeuw van de computer, zeker ook kunnen. Neem alle vermogensbestanddelen in beslag en laat iedereen maar aantonen hoe hij eraan gekomen is. In Nederland leven nog mensen die weten hoe dat moet! Malafide rekeningen kunnen in beslag genomen dan wel belast worden.

O.L.E. Jongmans

Wateringen

VVD en PvdA moeten toontje lager zingen

Sinds het aantreden van Rutte II is er bijzondere aandacht voor de Eerste Kamer. Zo beweerde oud-PvdA senator Jurgens dat de senaat op grond van een ijzersterk gewoonterecht geen politieke besluiten neemt. Vreemd. Het was de PvdA-senaatsfractie die in 2005 tegen de lijn van hun Tweede Kamerfractie de gekozen burgemeester torpedeerde. VVD’er Korthals Altes gaf in deze krant ten minste toe dat de senaat ook een politieke afweging maakt, maar dat deze niet de boventoon behoort te voeren. Tegen de zin van Korthals Altes bedreef VVD-senator Wiegel in 1999 niettemin een solistisch staaltje politiek door in de later naar hem vernoemde nacht het correctief referendum weg te stemmen.

VVD’ers en PvdA’ers die nu schande roepen over een ‘te politieke’ Eerste Kamer zouden er dus goed aan doen een toontje lager te zingen.

Ja, de senaat heeft in eerste instantie te oordelen op grond van rechtsstatelijkheid, consistentie, handhaafbaarheid,draagvlak en uitvoerbaarheid. Precies de punten waarop het woonakkoord in hoofdzaak is beoordeeld. Natuurlijk heeft VVD-senator De Grave een punt als hij stelt dat je een wetsontwerp pas kunt beoordelen als het bij de senaat ligt. Maar door een signaal af te geven kunnen regeringsfracties bezien of zij aan wensen van oppositionele Tweede Kamerfracties gehoor kunnen geven.

Tot slot: de juristen Korthals Altes en Jurgens zullen de eersten zijn die zorgen uiten over de kwaliteit van de wetgeving. Als de Eerste Kamer niet ook een politiek oordeel zou laten meewegen, zouden heel wat meer concept wetsontwerpen in de senaat sneuvelen.

Eddy SchuyerVoormalig senator voor D66