Wachten op de tram bij opgeheven halte

Toegetakeld door de liefde. Regie: Ari Deelder. Met: Raymond Thiry, Anna Hermanns, Stefaan Degand. In: 3 bioscopen.***

Elke keer als de roodharige trambestuurster Sonja in beeld komt, hoor je op de geluidsband de zwoele altsaxofoon van Benjamin Herman, die met zijn band New Cool Collective de soundtrack van Toegetakeld door de liefde verzorgt. Het is duidelijk: de steevast in het rood geklede Sonja is een sexy droomvrouw. Sonja is dan ook de muze van de aan een writer’s block lijdende schrijver Arie. Terwijl zijn uitgeefster constant belt waar het manuscript blijft en zijn huisbaas probeert de achterstallige huur te innen, lukt het Arie maar niet een letter op papier te krijgen. Tot hij Sonja in het vizier krijgt. Vanaf dat moment staat hij elke dag bij de tramhalte. Als die opgeheven wordt, gaat hij steeds wanhopiger op zoek naar Sonja, die blind blijft voor zijn aandacht.

Toegetakeld door de liefde is om twee redenen opmerkelijk. Het is de laatste productie waar het inmiddels opgeheven Rotterdam Media Fonds geld in stak en het is de debuutfilm van Ari Deelder, de 27-jarige dochter van Jules Deelder die kort in een scène opduikt.

Ari Deelder maakte de film, een bewerking van het boek Door de liefde toegetakeld van Aat Ceelen in drie weken voor zeer weinig geld. Het is een sympathieke productie waaruit duidelijk Deelders affiniteit met een gestileerd production design blijkt, wat ze een jaar aan de filmacademie studeerde. Verder stopte ze al haar invallen erin: wat animatiesequenties, poëzie, een muzikale scène met zangeres Frédérique Spigt en een optreden van New Cool Collective (als De Euromasters). Het gaat alle kanten op. Daar spreekt vrijheid uit, maar ook vrijblijvendheid. En negentig minuten lang een man volgen die in de ban is van een vrouw is wat mager als kapstok voor alle ideetjes.