Vrij om zijn onschuld te bewijzen

De Franse minister van Begrotingszaken stapte gisteren op omdat het parket onderzoekt of hij geld heeft witgewassen. Een klap voor Hollande.

Minister Jérôme Cahuzac bij een zitting in het parlement. Links voor hem premier Ayrault. Foto Reuters

Een minister van Begrotingszaken die opstapt omdat hij beschuldigd is van belastingontduiking: dat is als een brandweerman die pyromaan blijkt, oordeelde een televisiecommentator gisteren. Maar Jérôme Cahuzac, die omwille van het „goed functioneren van de regering en justitie” bij president Hollande zijn ontslag indiende, houdt vast aan zijn onschuld. Hij heeft „niet nu en nooit eerder” een bankrekening in Zwitserland gehad, zei hij eerder. Hij noemt de aantijging „lasterlijk”.

Het zwaargewicht uit de Franse regering kondigde zijn vertrek aan nadat het parket een onderzoek tegen Cahuzac had ingesteld wegens mogelijke belastingfraude en het witwassen van geld. Cahuzac wil zijn handen vrij hebben om zich te verdedigen. Zijn opvolger is Bernard Cazeneuve, tot gisteren minister van Europese Zaken.

Al begin december meldde de internetkrant Mediapart dat de financiële rechterhand van Hollande tot 2010 een rekening zou hebben gehad bij de Zwitserse bank UBS die hij gebruikt had voor een miljoenenappartement in Parijs. Het geld was volgens de krant daarna doorgesluisd naar een bank in Singapore.

Cahuzac ontkende in alle toonaarden en had de steun van Hollande en premier Jean-Marc Ayrault. Maar uit onderzoek van de politie blijkt dat de stem op een bandopname die Mediapart naar buiten bracht, waarschijnlijk die van Cahuzac is. De stem spreekt over de Zwitserse rekening.

De opname zou dateren van 2000, een jaar voordat de socialist burgemeester werd van het zuidwestelijke stadje Villeneuve-sur-Lot. Hij was toen al parlementslid en had met zijn toenmalige vrouw, die dermatoloog is, in Parijs een chique kliniek voor plastische chirurgie opgezet.

Cahuzac zelf is hartspecialist en verdiende begin jaren negentig bij als ‘adviseur’ van de farmaceutische industrie. In 2007 werd hij voorwaardelijk veroordeeld omdat zijn kliniek een illegaal verblijvende Filippijnse zwart in dienst had.

De berichten over de Zwitserse bankrekening lijken afkomstig van vijanden die Cahuzac eind jaren negentig maakte, in het bijzonder een gepensioneerd belastinginspecteur die in de Lot bekend staat als ‘Columbo’ en warme betrekkingen zou onderhouden met de rechtse voorganger van Cahuzac als burgemeester.

Het vertrek van Cahuzac is een gevoelige klap voor Hollande. Hij was een van de weinige ministers met ervaring in het zakenleven en zat in hetzelfde sociaal-democratische kamp als Hollande en Ayrault. Cahuzac, die in de Assemblée Nationale al voorzitter was van de begrotingscommissie, werd door vriend en vijand gezien als een bewindsman die met gezag begrotingen probeerde aan te passen aan de eisen van de eurozone.

Sinds enige weken voerde hij consultaties om te zien waar Frankrijk in de komende vijf jaar 60 miljard euro kan bezuinigen om de tot boven de 90 procent opgelopen staatsschuld in te dammen. Naast een stringent begrotingsbeleid en hogere belastingen, was betere belastinginning voor Cahuzac een van de voor hand liggende oplossingen. De strijd tegen kapitaalvlucht is een stokpaardje van de Franse regering.