Rijkdom Saoedische prins Alwaleed ter discussie

De controverse over de werkelijke waarde van het beleggingsvehikel van de Saoedische prins Alwaleed kent een paar eenvoudige oplossingen. Kingdom Holding, met belangen in ondernemingen als Citigroup en Twitter, is het middelpunt van een stevige ruzie met Forbes Magazine over de exacte omvang van de rijkdom van de prins.

Deel van het probleem is dat de in Riyadh genoteerde firma te maken heeft met een kleine hoeveelheid vrij verhandelbare aandelen, een beperkte liquiditeit en merkwaardige koersbewegingen.

Kingdom heeft een beurswaarde van 19 miljard dollar, maar slechts 5 procent van de aandelen is vrij verhandelbaar, op een markt waar 30 procent dichter bij de norm ligt. Alwaleed wilde bij de beursintroductie van 2007 eenderde van de aandelen aan de man brengen, maar de firma en de toezichthouder waren het er destijds over eens dat de markt dit niet in één keer zou kunnen verwerken.

Het probleem is dat aandelen die moeilijk verkrijgbaar zijn gevoeliger zijn voor scherpe koersbewegingen en zelfs voor marktmanipulatie. Volgens een persoon die kennis heeft van de plannen van het bedrijf onderzoekt Kingdom zijn opties om een beter verkrijgbaar aandeel te worden.

Eén manier zou zijn dat Alwaleed een deel van zijn belangen moet verkopen. Maar dat zou een slechte indruk maken in het kielzog van de clash met Forbes en het verkeerde signaal afgeven over de waarde van het aandeel.

Een andere optie zou zijn dat Kingdom wat nieuwe aandelen gaat verkopen. De moeilijkheid is daarbij dat de firma geen grote, urgente behoefte aan nieuw kapitaal heeft en het zich niet kan veroorloven er een inefficiënte balans op na te houden.

Kingdom zou natuurlijk ook nieuwe aandelen kunnen uitgeven ten behoeve van een grote transactie. Het probleem is dat het een aanzienlijke aanwinst zou moeten zijn om te kunnen resulteren in een betekenisvolle verwatering van het belang van Alwaleed. En het doelwit zou wel eens weinig zin kunnen hebben in aandelen die onderwerp van discussie zijn in zo’n verhit debat. Maar er kunnen natuurlijk zakenbanken worden ingehuurd voor een onafhankelijke waardering.

Er is nog een radicale optie: het van de beurs halen van de firma. Dat is voor de prins het slechtst verteerbaar – wegzinken in de achtergrond is niet zijn stijl en zou als zwaktebod kunnen worden geïnterpreteerd in een regio waar beursintroducties gelden als een symbool van trots. Maar als een illiquide, vrij verkrijgbaar aandeel zo veel problemen veroorzaakt, is moeilijk in te zien hoe de voordelen van een beursnotering groter kunnen zijn dan de kosten.