Gouden Standaard

Inbreker in Nederland is een lucratief beroep. Slechts een op de tien inbraken wordt door de politie opgelost, iets wat het dievengilde niet ontgaan zal zijn. Bij de politie is daarover kennelijk enige ongerustheid ontstaan, want onlangs kreeg ik van de Amsterdamse tak een schrijven, gericht „aan de bewoners van dit pand”. We werden uitgenodigd voor een voorlichtingsavondje ‘preventie woninginbraak’.

Bijgevoegd was een dure kleurenfolder. Woninginbraak heeft hoge prioriteit bij de Amsterdamse politie, zo werd ons verzekerd. „Wij pakken dit aan volgens de Gouden Standaard: Grootst mogelijke prioriteit, onderzoek in combinatie met preventie; uitvoering onderzoek op professionele wijze; daderonderzoek door recherche bij opsporingsindicaties.”

Prachtig, denk je als burger, maar voordat de dankbaarheid met je op de loop gaat, is er toch weer dat oneerbiedige duiveltje dat je toefluistert: waarom komen ze daar nu pas mee, het zou toch normaal moeten zijn dat de politie volgens deze ‘Gouden Standaard’ te werk gaat? Wat hadden ze dan vroeger voor standaard: een zilveren, een bronzen of helemaal geen standaard? En je herinnert je de vele verhalen van medeburgers, die het gevoel hadden dat hun aangiftes louter plichtmatig behandeld werden.

Vergelijk dat eens met de aanpak die ons nu beloofd wordt. „Wat kunt u van ons verwachten? Adequaat optreden op de Plaats Delict. Opnemen aangifte bij u thuis door specialisten. Technisch sporenonderzoek door het team Forensische Opsporing. Buurtonderzoek. Nazorgtraject door de buurtregisseur.”

Amai! Ik zie onze inbrekers al bleker om de neus worden. De junk die het keukenraampje forceert om die verleidelijke laptop in te pikken, zal zich wel drie keer bedenken. ‘Specialisten’ zitten hem op de hielen, zijn sporen worden forensisch vereeuwigd, de hele buurt wordt overhoop gehaald.

Als inbreker kun je je beter omscholen tot roofovervaller of huurmoordenaar, wil je verzekerd zijn van een comfortabel bestaan. Het is zonneklaar dat de Amsterdamse politie voor de vervolging van die specialismen geen tijd meer zal hebben. Alleen al in Rotterdam werd vorig jaar december 36 keer per dag ingebroken. Dat betekent volgens de Amsterdamse ‘Gouden Standaard’: 36 keer per dag forensisch uitrukken, inclusief compleet buurtonderzoek en nazorgproject. Er zal een massale inzet van politiemensen nodig zijn om dit te kunnen bemannen. Daar liggen kansen voor de georganiseerde criminaliteit. Eén inbraakje in de Jordaan en je kunt tien winkeliers in de aanpalende Westerparkbuurt straffeloos beroven.

Of zal het niet zo’n vaart lopen met die ‘Gouden Standaard’? Ik voel scepsis omdat er vaker ijverige initiatieven van de politie een geruisloze dood zijn gestorven.

Het is ook alsof ze daar in die folder alvast een voorschotje op nemen door de burger tot zelfredzaamheid aan te zetten. Zoals: „Sluit ramen en deuren altijd af. Vergeet het nachtslot van de deur niet, als u gaat slapen of weggaat.’’ En: „Laat uw post achter de deur weghalen en uit het zicht leggen.” Ik zou er nog aan willen toevoegen: „Laat geen touwtje uit de voordeur hangen.”

Ook heb ik nog een tip voor de politie zelf: doe weer eens aan conditietraining, zodat jullie zo’n inbreker lekker ouderwets in de kraag kunnen vatten.

P.S. Maandag schreef ik over het Spoorwegmuseum in Arnhem, hoewel ik Utrecht bedoelde. Mijn standaard is ook niet altijd van goud.